Sources:
दुःखहेतुरहंकार आत्ममोहात्तु वर्धते। ततोऽपि न निवर्त्यश्चेत् वरं नैरात्म्यभावना॥
སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཡི་ང་རྒྱལ་ནི། །
བདག་ཏུ་རྨོངས་པས་འཕེལ་བར་འགྱུར། ། དེ་ལས་ཀྱང་བཟློག་མེད་ཅེ་ན། །
བདག་མེད་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །The source of sorrow is the pride of saying “I,”
It’s fostered and increased by false belief in self. To this you may believe that there is no redress,
But meditation on no-self will be the supreme way.
Self-centeredness—the cause for suffering—
Increases through the ignorant belief in a self. You might say, “You cannot put an end to this,”
But it is better to meditate on identitylessness. [77]
La souffrance a pour cause l’orgueil
Entretenu par l’erreur du soi. Si vous croyez qu’elle ne peut être abolie,
Rien ne vaut la méditation sur l’inexistence du soi.
La causa del sufrimiento es la presunción de un “yo”,
incrementada por la falsa creencia en ese “yo”. Puede que penséis que eso no tiene remedio,
pero meditar en la no existencia del “yo” es el medio supremo.
Pride is the cause of suffering,
Which increases due to delusion regarding the self. If, ‘This cannot be reversed,’
The meditation on selflessness is superior.
Pride, which is of the cause of suffering
Will increase through self delusion. If it is said there is no way to avoid it,
Then meditate that selflessness is exalted.
སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཡི་ང་རྒྱལ་ནི། །
བདག་ཏུ་རྨོངས་པས་འཕེལ་བར་འགྱུར། ། དེ་ལས་ཀྱང་བཟློག་མེད་ཅེ་ན། །
བདག་མེད་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །
