10.16

Bodhicaryāvatāra · Verse 10.16

Bodhicaryāvatāra Verses | Chapter 10

Previous Verse | Next Verse

Sources:

Sanskrit §No information about the source used.

Dūnhuáng §This version is extracted from the book [[Bodhisattvacaryāvatāra: Entering the Way of the Bodhisattvas (2022, Khenpo Gawang and Wiener)]], a translation of an edition of the text created from three Dūnhuáng manuscripts. A description and sample pages of these can be found on the [https://earlytibet.com/2014/02/04/the-original-bodhicaryavatara/ Early Tibet Blog]. Scans of the actual manuscripts themselves can be found at http://idp.bl.uk

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: [[Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)]]. Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7.

Tsadra Critical Edition §This text was created by comparing four versions of the text from Derge, Cone, Narthang, and Peking Tengyurs from BDRC scans, along with Dunhuang manuscripts IOL Tib J 628, 629, and 630. When Tibetan readings were problematic, the Sanskrit texts from GRETIL and LTB (Oslo) were consulted.

Sanskrit §No information about the source used.

source

translation

अन्योन्यभक्षणभयं तिरश्चामपगच्छतु। भवन्तु सुखिनः प्रेता यथोत्तरकुरौ नराः॥

tm data

Chanted Verse

Recitation by Professor Kashinath Nyaupane

17

Let the animals be free from the fear of being devoured by others, and let the hungry ghosts reach satisfaction equal to that of the human beings in the land of Uttarakuru.5In Buddhist cosmology, the continent located to the north of Mount Meru.

Gomez 2017

How to Be a Bodhisattva: Introduction to the Practice of the Bodhisattva Path (The Bodhicaryāvatāra)

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990). Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7.

source

translation

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག །

ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག ། སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། །

ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་གྱུར། །[p.128]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990.

tm data

Chanted Verse

Recitation by Lopen Karma Phuntsho

16

And may the stooping animals be freed

From fear of being preyed upon, each other’s food. And may the famished spirits have such joy

As those who dwell within the northern continent.115The northern continent (Skt. uttarakuru, Tib. sgra tm snyan): the continent to the north of Mount Sumeru, according to traditional Buddhist cosmology. (Our world, Jambudvīpa, is the southern continent.) The northern continent is said to be a place of great harmony and prosperity.

Padmakara 2006

The Way of the Bodhisattva (2006)

Browse other translations

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990). Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7. - Other translations

Que les animaux ne souffrent plus

De la peur de s’entredévorer ! Que les prétas soient aussi heureux

Que les habitants de l’Uttarakuru !

Padmakara France 2007

Bodhicaryâvatâra: La marche vers l'éveil (2007)

Que los animales se liberen de su miedo

a ser devorados, unos por otros. Que los espíritus hambrientos sean tan felices

como los habitantes del continente Norte129El continente Norte (sánscr. Uttarakuru, tib. sgra mi snyan): el continente al norte del Monte Meru, según la concepción del cosmos de la antigua India. (Nuestro mundo, Yambudvipa, es el continente Sur.) Se dice que el continente Norte es un lugar de gran armonía y prosperidad..[p.182]La Práctica del Bodisatva
Hervás, María Jesús (Padmakara Translation Group, Spain), trans. La Práctica del Bodisatva: Una Traducción del Bodicharyavatara de Shantideva. Translated from the 2006 English translation of Helena Blankleder and Wulstan Fletcher. Novelda, Alicante, Spain: Ediciones Dharma, 2008.

Padmakara Spain 2008

La Práctica del Bodisatva

May animals be free from the Fear of feeding upon each other.

May all hungry ghosts be as happy As the people in Draminyen.

Stracke 2016

The Entrance for the Children of the Conquerors

May all animals be freed from Fears of being eaten by one another.

May hungry ghosts find happiness like The people of the northern continent.

Chodron & Gyaltsen 2019

A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas

shift + scroll / swipe

Dūnhuáng §This version is extracted from the book Bodhisattvacaryāvatāra: Entering the Way of the Bodhisattvas (2022, Khenpo Gawang and Wiener), a translation of an edition of the text created from three Dūnhuáng manuscripts. A description and sample pages of these can be found on the Early Tibet Blog. Scans of the actual manuscripts themselves can be found at http://idp.bl.uk

source

translation

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག །

ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག ། སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། །

ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་འགྱུར། །

alt verse 9.16 tm data

May the animals be free from all fears

Of being eaten by one another and so forth. May the pretas be happy

Just like the people of the continent of Uttarakuru.

Gawang & Wiener 2022

Bodhisattvacaryāvatāra: Entering the Way of the Bodhisattvas (2022, Khenpo Gawang and Wiener)

Tsadra Critical Edition §This text was created by comparing four versions of the text from Derge, Cone, Narthang, and Peking Tengyurs from BDRC scans, along with Dunhuang manuscripts IOL Tib J 628, 629, and 630. When Tibetan readings were problematic, the Sanskrit texts from GRETIL and LTB (Oslo) were consulted.

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག །

ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག ། སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། །

ཡི་དགས་རྣམས་ནི་བདེ་[p.105-1-38a]བར་གྱུར། །

tm data

Tsadra Critical Edition

The Written Works of Śāntideva (Phuntsho 2025)

Previous Verse | Next Verse

[edit]

Sazang Mati
1294 - 1376

Gyaltsap Je
1364 - 1432

Kunzang Palden
1862 - 1943

Sazang Mati (1294 - 1376)

A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas (citation)Gyaltsen, Lama Kalsang, and Ani Kunga Chodron, trans. A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas Written by Sazang Mati Panchen: Known as An Extremely Clear Illumination of the Meaning of the Text. Walden, NY: Tsechen Kunchab Ling, 2019. Bilingual Edition

source

translation

(གཉིས་པ་)དུད་འགྲོའི་དོན་དུ་བསྔོ་བའི་སྤྱི་དོན་ལའང༌།

2. Dedication for beings in the animal realm 1.2.1.1.1.2.2

གནས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ཚེ་ཚད་བཞི་ལས

This has two sections:

1. General overview,

2. Meaning of the text. 1.2.1.1.1.2.2

(དང་པོ་)

1. General overview 1.2.1.1.1.2.2.1

དེ་དག་གི་རྩ་བའི་གནས་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འཕྲོས་པའི་གནས་ནི། ཆུ་དང་ཐང་དང་ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་མན་ཆད་དུ།

The place where most animals dwell is within the oceans; others dwell on and within the earth, and others in the sky. Animals exist up to the desire realm known as Dominating Others’ Miracles.

ལུས་ཆུང་བ་ལ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ལ་བཅུ་ཆ་ཙམ་དང༌། ཉི་ཟེར་ཀྱི་རྡུལ་ཙམ་དང་རྒྱ་ཤུག་གི་ཚི་གུ་ཙམ་དང༌། ཆེ་བ་ལ་དཔག་ཚད་ཁྲི་ཡོད་པ་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་འགའ་ཞིག་ལ་དཔག་ཚད་བདུན་ཡོད་པ་དང༌། ཆུ་སྲིན་ཆེ་བ་ལ་དཔག་ཚད་ཉེས་སྟོང་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་པ་དང༌། ཀླུ་འགའ་ཞིག་རི་རབ་དང་མཉམ་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ནས།

The bodies of some animals are small, smaller even than one tenth of the tip of a hair, smaller even than motes of dust in a sunbeam. Some are as small as juniper berries; some are as large as ten thousand yojanas in length. Some elephants are said to be seven yojanas in size, and some sea monsters have a length of 2700 yojanas. Some nagas are as large as mountains. This is the general range of sizes.

སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉ་དང་ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་པ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆུང་ངུ་མང་པོ་མིད་དེ་ཟ་བ་དང༌། སྲིན་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆེ་བ་མང་པོའི་ལུས་ཕུག་སྟེ་ཟ་བ་དང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་ཅིང་འཚེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཀླུ་རྣམས་ཉིན་རེ་ཞིང་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་པས་ཤ་ཐམས་ཅད་རུས་པ་ལ་ཐུག་པར་སྲེག་[p.-404]རབ་གསལ་སྣང་བ་
པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་གཏུམ་པོས་ཟ་བ་དང༌།

Animals have various types of suffering. Some sea creatures such as fish and crocodiles swallow and eat many small fish. Many other small animals, such as maggots and insects, swarm together and eat the bodies of large animals from the outside in. Animals suffer from killing and eating each other. Some nagas suffer from a daily rainfall of hot sand until their flesh is dried to the[p.446]A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas
Gyaltsen, Lama Kalsang, and Ani Kunga Chodron, trans. A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas Written by Sazang Mati Panchen: Known as An Extremely Clear Illumination of the Meaning of the Text. Walden, NY: Tsechen Kunchab Ling, 2019. First edition published by The Yeshe Dorje Foundation in 2006. bones. Some animals suffer from being eaten by vicious winged animals such as garudas and other birds.

ཁ་འཐོར་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་དབང་མེད་པར་བཀོལ་བ་དང་ཤ་ཁྲག་དང་པགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་གསོད་པ་དང༌། ལྕག་ཚན་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པས་རྡེག་པ་དང་འཚོག་པ་དང་འཁོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བ་དྲག་པོ།

Some land animals also suffer from being powerless and exploited by others. Some are slaughtered for their flesh, blood, skin, bone, and the like. Others are beaten by whips, hooks, and sticks, and constantly hit, kicked, and exploited.

(ཉི་མའི་སྙིང་པོར་)

Their life span is explained in the Essence of the Sun Sutra:

ཚེ་ཐུང་བས་ཡུད་ཙམ་དང་རིང་བས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མྱོང་བར་གསུངས་པས།

Some with short lives die in a moment;
Others live as a long as an intermediate eon.

2. Meaning of the text 1.2.1.1.1.2.2.2

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག ། ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག །

May all animals be freed from Fears of being eaten by one another.

དེ་རྣམས་རང་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞུང་ལ་སྦྱར་ན་དུད་འགྲོའི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅི༵ག་ཟ་བ་དང་གནོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས། གནས་སྐབས་སུ་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། མཐར་ཐུག་ཐར་པའི་བདེ་བ་བླ་ན་མེད་པར་ཐོབ་པར་ཤོ༵ག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །

The general meaning of the text is the wish that all animals may be free of their various individual sufferings and obtain great happiness. The specific meaning is, “May all of these limitless animals be free of the fear of harming and eating each other. May they have the temporary happiness of higher rebirth, and ultimately attain the unsurpassable happiness of ultimate liberation.”

(གསུམ་པ་)ཡི་དྭགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བའི་སྤྱི་དོན་ལའང་

3. Dedication for beings in the hungry ghost realm 1.2.1.1.1.2.3

སྔ་མ་ལྟར་བཞི་ལས།

This has two sections:

1. General overview,

2. Meaning of the text. 1.2.1.1.1.2.3

(དང་པོ་)

1. General overview 1.2.1.1.1.2.3.1

དེ་དག་གི་རྩ་བའི་གནས་ནི་གླིང་འདིའི་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱའི་འོག་ལ་སོགས་པ་དང་འཕྲོས་པའི་གནས་མིའི་ཡུལ་དང་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དང་(མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་རྣམས་)ནམ་མཁའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ། (ཉི་མའི་སྙིང་པོར་)

The place where hungry ghosts dwell is about five hundred yojanas below the earth. There are also hungry ghosts who dwell in the human realms, on ocean shores, and in the sky. Their bodies are explained in the Sutra Essence of the Sun:

ལུས་ཆུང་བ་ལ་མཐོ་གང་དང༌། ཆེ་བ་ལ་དཔག་ཚད་སྟོང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ནས།

The bodies of the shorter hungry ghosts are about the size of a human hand-span, and the taller ones are about one thousand yojanas.

སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་པས་པགས་པ་དང་ཤ་དང་ཁྲག་རྣམས་སྐམས་ནས་ལུས་སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ། ཁ་སྐམས་པ་ལ་ལྕེས་ལྡག་ཅིང་རྫིང་བུ་ལ་སོགས་པར་བརྒྱུགས་པ་ན། མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་ཐོགས་པས་བསྲུངས་ནས་འཐུང་དུ་མི་འཇུག་ལ། གལ་ཏེ་མ་བསྲུངས་ཀྱང་རྣག་ཁྲག་ལ་སོགས་པར་མཐོང་ནས་བཏུང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་བ་ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང༌།

The specific suffering of hungry ghosts is the weariness of suffering from hunger and thirst. Their physical bodies and their skin, flesh, and blood are as dry as a piece of wood that has been burned by fire. Their mouths are parched and their dry tongues are constantly licking their dry lips. Looking for something to drink, they are constantly searching for water in ponds and other places. Even if they see some water, they are kept away by weapon bearing guards who do not let them drink. If they find some unguarded water, it turns to blood and pus and becomes undrinkable. Hungry ghosts who suffer in this way are known as those with external obscurations.

གལ་ཏེ་ཟས་སྐོམ་ཅུང་ཟད་རྙེད་ཀྱང༌། ཁ་ཁབ་མིག་ལྟར་དོག་པ་དང༌། མགྲིན་པ་གཞུ་རྒྱུད་ལྟར་ཕྲ་བ་ནས་མི་ཤོང་བ་དང༌། ལྟོ་བ་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཡངས་པ་མི་ཁེངས་པ་དང༌། ཡན་ལག་གྲོ་སོག་ལྟར་ཕྲ་[p.-405]རབ་གསལ་སྣང་བ་
བས་མི་ཐེག་པར་འགྱུར་བ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང༌།

If they find a tiny amount of food and drink, their mouth is as small as the eye of a needle, and their throat is as thin as a bowstring, so the food will not go[p.447]A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas
Gyaltsen, Lama Kalsang, and Ani Kunga Chodron, trans. A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas Written by Sazang Mati Panchen: Known as An Extremely Clear Illumination of the Meaning of the Text. Walden, NY: Tsechen Kunchab Ling, 2019. First edition published by The Yeshe Dorje Foundation in 2006. through. Their bodies are as huge as an ocean and cannot be filled by food; their legs and limbs are tiny, and as thin as wheat straw, so they are unable to hold themselves up. Hungry ghosts who suffer in this way are known as those with internal obscurations.

གལ་ཏེ་བཟའ་བཏུང་ནུས་ཀྱང་དེ་དག་མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པས་སྲེག་པ་དང༌། བཤང་གཅི་དྲི་ང་བ་དང་དུག་དང་མཆིལ་མ་དང་ངར་སྣབས་དང་ལྗན་ལྗིན་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཟས་སྐོམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་གདུང་བ་དྲག་པོ།

If they do manage to eat a bit of food or drink a drop of liquid, it changes in their stomachs to a circle of flames and completely burns their internal organs. The only food they can find to eat is impure things with terrible odors, such as excrement, urine, saliva, snot, and other poisons. Hungry ghosts who suffer in this way are called those with the obscuration of food and drink.

Thus hungry ghosts experience severe, difficult agony. Concerning the length of their life, it is said:

ཚེའི་ཚད། ཟླ་བ་ཉིན་ཞག་གིས་ལྔ་བརྒྱ། །

A month is regarded as a day and night, and thus five hundred.

ཞེས་པ་ལྟར་མིའི་ཟླ་བ་ལ་ཉིན་ཞག་ཏུ་བྱས་པའི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པར་མྱོང་བར་གསུངས་པས།

It is said that hungry ghosts live for five hundred of their own years, where one human month is one day and night in their realm.

2. Meaning of the text 1.2.1.1.1.2.3.2

སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། ། ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་གྱུར། །[p.128]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990.

May hungry ghosts find happiness like The people of the northern continent.

དེ་དག་བཀྲེས་སྐོམ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞུང་ལ་སྦྱར་བ་ནི། དཔེར་ན་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་རྣམས་སུས་ཀྱང་བདག་གིར་མ་བཟུང་ཞིང༌། མ་རྨོས་པའི་ལོ་ཏོག་དང༌། དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་འབྱོར་པ་བཟང་པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ༵། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་ན་གནས་པའི་ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུ༵ར་ཅིག

The general meaning of the text is the wish, “May all hungry ghosts be free of the suffering of hunger and thirst.” The specific meaning is: For instance, beings dwelling on the northern continent known as Uttarakuru live where there is no private ownership, and they consume uncultivated harvests, things are produced by wish-fulfilling trees, and there is abundant material. May all the hungry ghosts in the infinite worlds of existence find food and drink in the same way, and successfully find every positive object that they desire.

Gyaltsap Je (1364 - 1432)

The Entrance for the Children of the Conquerors (citation)Stracke, Fedor, trans. The Entrance for the Children of the Conquerors: A Commentary on the Introduction to the Actions of Bodhisattvas. By Gyaltsab Rinpoche. N.p.: Happy Monks Publication, 2016. https://happymonkspublication.org/product/bodhisattvacharyavatara-chapter-1-10-commentary/. Bilingual Edition

source

translation

གཉིས་པ་དུད་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བསྔོ་བ་ནི།

Dedicating for Animals and Hungry Ghosts 1.1.2.1.1.2.2

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག ། ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག །

Verse 10.16 · Verse tm

May animals be free from the Fear of feeding upon each other.

རང་གཞན་གྱི་དགེ་བ་ཅི་ཡོད་པའི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཟ་བའི་འཇིགས་པ་སོགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག

May, in dependence on each and every root of merit of myself and others, the animals be free from the fear of eating one another.

གསུམ་པ་ནི།

Dedicating for Hungry Ghosts 1.1.2.1.1.2.3

སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། ། ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་གྱུར། །

Verse 10.16 · Verse tm

May all hungry ghosts be as happy As the people in Draminyen.

བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་ཟས་གོས་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག

May the hungry ghosts be as happy as the people in Draminyen, and receive food, clothing and possessions merely by wishing for them.

འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་གི་ཕྱག་ནས་འབབ་པའི་བདུད་རྩི་འོ་མའི་རྒྱུན་གྱིས་ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་ཟས་སྐོམ་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་ཤིང་ཁྲུས་བྱས་ནས་རྟག་ཏུ་བསིལ་བར་ཤོག

May a stream of nectar milk flowing down from the hand of the powerful transcendent Chenrezig satisfy the hunger and thirst of the hungry ghosts, and may they be refreshed forever by bathing in it.[p.9]The Entrance for the Children of the Conquerors
Stracke, Fedor, trans. The Entrance for the Children of the Conquerors: A Commentary on the Introduction to the Actions of Bodhisattvas. By Gyaltsab Rinpoche. N.p.: Happy Monks Publication, 2016. https://happymonkspublication.org/product/bodhisattvacharyavatara-chapter-1-10-commentary/.

Kunzang Palden (1862 - 1943)

The Nectar of Manjushri's Speech (citation)Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2007. Bilingual Edition

source

translation

དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག །

ཟ་བའི་འཇིགས་དང་བྲལ་བར་ཤོག ། སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་བཞིན་དུ། །

ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བདེ་བར་གྱུར། །[p.128]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990.

Verse 10.16 · Verse tm

དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཆོས་འཆད་ཉན་ལ་མི་དགའ་ཞིང་རྒྱབ་སྟོན་ཅིང་འཕྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དུད་འགྲོ་ལ་བྱིང་ན་གནས་པ་དང༌། ཁ་འཐོར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ཆུ་སྲིན་ཉ་མིད་དང་ཉ་མིད་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆེ་བ་རི་རབ་ཙམ་ལས་ཆུང་བ་སྐྲ་རྩེ་ཙམ་གྱིས་ཆེ་ཆུང་མང་པོ་འགག་གི་སྦང་མ་བཞིན་དུ་གང་བ་བླུན་ཞིང་རྨོངས་པ་ཆེ་ཆེ་རེ་རེས་ཆུང་ཆུང་མང་པོ་ཁྱུར་མིད་བྱེད་ཅིང་ཆུང་ངུ་མང་པོས་ཆེ་ཆེ་རེ་རེ་ཐལ་མར་དུ་འབིགས་ཏེ་ཟ་ཞིང་ལུས་ལ་ཚང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ཀླུ་ལ་བྱེ་ཚོན་གྱི་ཆར་པ་འབབས་པ་[p.767]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990.

དང་མཁའ་ལྡིང་གིས་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མྱོང་བ་དང༌།

And may the stooping animals be freed

From fear of being preyed upon, each other’s food. And may the famished spirits have such joy

As those who dwell within the northern continent.115The northern continent (Skt. uttarakuru, Tib. sgra tm snyan): the continent to the north of Mount Sumeru, according to traditional Buddhist cosmology. (Our world, Jambudvīpa, is the southern continent.) The northern continent is said to be a place of great harmony and prosperity.

To feel antipathy for the exposition and study of the Dharma, to repudiate and deride it, produces rebirth as an animal, of which there are two kinds: those dwelling in the depths of the ocean and those that live scattered over the face of the earth. The animals that live in the ocean range from enormous fishes and sea monsters hardly smaller than Mount Meru itself down to organisms that are like the tip of a hair. They are of all sizes and are numerous like the fermenting grains that fill a barrel of beer. They are ignorant and without intelligence. All the great fish gulp down great quantities of the small, while many of the small will burrow into the bodies of the larger ones, feeding on them or living on them as parasites. Animals are prey to uninterrupted suffering. Upon the nagas there falls a rain of hot sand, and they are devoured by eagles and other birds.

ལྷ་མིའི་གནས་ན་ཡོད་པའི་ཁ་འཐོར་བ་ལ་མིའི་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་བ་རི་དྭགས་བྱ་དང་གཅན་གཟན་ལ་སོགས་པའང༌། ཁྲ་བྱིས་ཐུབ་ཀྱིས་བྱེའུ་དང་བྱེའུ་སྦྲང་བུ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྲང་བུ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་གསོད་ཅིང་ཟ་བ་དང༌། ཤ་པགས་རུས་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མེ་མདའ་དང་རྒྱ་དང་སྙི་ལ་སོགས་པས་དབང་མེད་དུ་གསོད་ཅིང་རྟག་ཏུ་འཇིགས་སྐྲགས་ཀྱིས་མནར་བ་དང༌། མིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་རྟ་ཁལ་ལ་སོགས་པའང་བཞོན་བཞོ་བ། མིས་བདག་ཏུ་བཟུང་བ་རྟ་ཁལ་ལ་སོགས་པའང་བཞོན་བཞོ་བ། ཁལ་འགེལ་བ་ཞོན་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་བྱ་གཅོད་པ་སྣ་འབིགས་པ་དང་བཀོལ་ཞིང་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྒྱུན་དུ་མནར་ཞིང་ཚེ་ཚད་ཀྱང༌།

The animals scattered over the surface of the earth inhabit both the human and celestial realms. There are wild animals that have no owner, such as birds and ferocious carnivorous beasts that kill and devour each other. Hawks and cats eat small birds, while the birds prey in turn on insects and the like. They are helplessly slaughtered with guns, traps, and nets for the sake of their meat, their skin, and their bones. They are in torment, for they are in a state of constant fear. Then there are animals like horses and pack animals, which are domesticated by human beings. They are ridden or milked or made to carry heavy loads. They are castrated, their muzzles are pierced, and they are enslaved and constantly tormented.

མདོ་ཉི་མའི་སྙིང་པོར་ཚེ་ཐུང་བ་ཡུད་ཙམ་དང༌། རིང་བ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མྱོང་བར་གསུངས་པའི་དུད་འགྲོ་རྣམས་ནི་བླང་དོར་ལ་ཤིན་ཏུ་བླུན་ཞིང་རྨོངས་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བའི་སྐལ་བ་མེད་ཅིང་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་གིས་གསོད་ཅིང་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་དུས་རྟག་ཏུ་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སོགས་དང་དེ་དག་གིས་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ལུས་ཐོབ་ནས་སྐྱེས་སྦྱང་གི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ལུང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ལ་འཆད་ཉན་དང་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ལ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བས་འཇུག་པའི་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་ལྡན་པའི་གནས་སྐབས་མཐོ་རིས་དང་[p.768]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. མཐར་ཐུག་རྣམས་མཁྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་ཤོག་ཅིག །ཅེས་གོང་བཞིན་དུ་སྨོན་འདུན་དམ་བཅའ་གསོལ་འདེབས་དང་འབྲེལ་བར་བསམ་ཞིང་ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

According to the Suryagarbha-sutra, the duration of their life may be as short as an instant or as long as an intermediate kalpa. Animals are completely confused and ignorant of the kind of behavior to adopt or forsake; and without the fortune of being illuminated by the sublime Dharma, they kill and devour each other. We should pray that they be forever delivered from their fear and pain, and that they attain a human existence in which they will have contact with the Dharma. We should wish that they be endowed with intelligence both inborn and acquired, that they have the good fortune of listening to the exposition of the Tripitaka, and that they practice with joy the three trainings of the path. In the immediate term, may they gain high rebirth in samsara, and ultimately may they come to the state of buddhahood. As we have seen above, we should make these [p.411]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010.wishes with aspiration and longing, commitment and prayer; and give voice to them in verbal expression.

རྒྱུ་གཞན་གྱི་ཟས་ནོར་ལ་རློམས་སེམས་དང་རང་གི་ཟས་ནོར་ལ་སེར་སྣ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རིམ་པར་ཕྱི་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་སོགས་ཀྱི་ཡི་དྭགས་ཏེ་དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཉི་མའི་སྙིང་པོར་ཆུང་བ་མཐོ་གང་དང་ཆེ་བ་དཔག་ཚད་སྟོང་གི་བར་ཡོད་པར་གསུངས་ལ། གནས་ལ་བྱིང་ན་གནས་པ་དང༌། མཁའ་ལ་རྒྱུ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་དཔག་ཚད་ལྔ་བརྒྱའི་འོག་རྩ་བའི་གནས་དང་འཕྲོས་པའི་གནས་རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་འགྲམ་དང་མི་ཡི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ན་ཡོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལོ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོའི་བར་དུ་ཐ་ན་ཆུ་ཙམ་གྱི་མིང་ཡང་མི་གྲགས་པས་བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པས་ཉམས་ཐག་པས་ཤ་པག་ཁྲག་རྣམས་སྐམ་ནས་ལུས་རིད་ཅིང་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་མང་པོ་དང་ལྡན་པ་སྡོང་དུམ་མེས་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་ཁ་ནས་མེད་མ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་མི་སྙན་པའི་སྒྲ་མང་པོ་སྒྲོགས་པ་ཟས་སྐོམ་གྱི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བ་ན་ལུས་ཆེ་བ་ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་མི་ཐེག་པར་ལྷུ་ཚིགས་འཁྲོལ་བས་དུ་བ་འཕྱུར་ཞིང་མེ་འབར་བ་དང་བྱ་ཁྱི་སོགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་དང་རྡོ་བསྲེག་དང་བྱེ་ཚན་གྱི་ཆར་སོགས་ཀྱིས་མནར་ཞིང་རྒྱང་རིང་པོར་ཆུ་ཀླུང་མཐོང་བས་ཐང་ཆད་ཆད་དུ་སོང་བ་ན་མཚོན་ཆ་ཐོགས་པའི་སྲུང་མས་དེད་པ་དང་མ་བསྲུང་ཀྱང་ཆུ་ཐིག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སྐམས་ནས་གྲམ་པ་སྐྱ་ཐལ་ལེར་གྱུར་[p.769]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. པ་ཆུ་ཀླུང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལྗོན་ཤིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། བཟའ་བཏུང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། ཉི་ཟླ་དང་དུས་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང༌།

Coveting the provisions and wealth of others and being tightfisted with one’s own produces rebirth as a preta, with outer, inner, or specific obscurations. The Suryagarbha-sutra tells us that the bodies of pretas may be as small as a hand-span or as large as a thousand leagues. As for their dwelling places, there are those that live in the depths [of the earth] and those that move in the sky. As to the former, their principal abode is five hundred leagues below Rajagriha, while their lesser habitations are on the shores of the sea, and in the human and other realms. A particular feature of their suffering is thirst. For many thousands of years, they do not even hear the word “water.” Through the torment of such deprivation, their flesh, skin, and blood dry up. Their bodies are emaciated and they are extremely unsightly, looking for example like charred logs of wood. Many unpleasant sounds come from their mouths, and they say things like, “I have nothing; do not give to others.” When [in the case of those with enormous bodies] they try to approach something that they might eat or drink, their extremely thin and loose-jointed limbs cannot support their weight. Smoke rises from their bodies that blaze with fire. They are wounded by dogs and birds and are tormented by a rain of burning stones and hot sand. Having seen a river in the distance, they exhaust themselves in trying to reach it, only to be driven away by armed guards. And if the river is unprotected, they find that it dries up [at their approach] becoming a gray and stony channel without a drop of water. Thus their perceptions of rivers are reversed as also is their experience of trees, food and drink, the sun, the moon, and the seasons. These are pretas with outer obscurations.

གལ་ཏེ་ཟས་སྐོམ་ཅུང་ཟད་རེ་རྙེད་ཀྱང་ཁ་ཁབ་མིག་ལྟར་དོག་པ་དང༌། མགྲིན་པ་རྟ་རྔ་ལྟར་ཕྲ་བས་མི་ཆུད་པ་དང་ཅུང་ཟད་ཆུད་ཀྱང་ལྟོ་བ་ཡུལ་ལྗོངས་ལྟར་ཡངས་པ་མི་ཁེངས་པ་དང༌། ལྟོ་བདེ་ཙམ་ལྟོ་བར་སོང་ཡང་དེ་ལ་མེ་འབར་བས་གློ་སྙིང་སོགས་ནང་ཁྲོལ་ཐམས་ཅད་བསྲེག་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཅན་དང༌།

Then there are the torments of pretas with inner obscurations. Should they come upon a tiny scrap of food, their mouths are as small as the eye of a needle, their throats as narrow as a horsehair. Thus what they find they are unable to ingest, and even if they manage to swallow a little, they are unable to fill themselves, for their stomachs are as vast as an entire country. And even if it were enough to satisfy them, and they were able to swallow it, the food would burst into flames and burn their lungs, their heart, and all their entrails.

སྒོས་ཁུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་ཅན་ནི་ཡི་དྭགས་རེ་རེའི་ལུས་ལ་གཞན་མང་པོས་ཚང་བཅས་ནས་ཟ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་ཛེ་ཏ་རི་དང་གྲོ་བཞིན་སྐྱེས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱོན་པས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཡི་དྭགས་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་གཟིགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་སོགས་དང༌། ཕན་ཚུན་འཛིང་འཐབ་བྱས་ཏེ་ལུས་ལ་རྨ་བྱུང་བའི་རྣག་ཁྲག་གིས་རང་གཞན་གྱི་ཁ་ཟས་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཚེ་ཚད་ཀྱང་མིའི་ཟླ་བ་ལ་ཉིན་ཞག་ཏུ་བྱས་པའི་རང་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་སོགས་པ་ཐུབ་པར་མཛོད་ལས་གསུངས་སོ། །ཡི་དྭགས་མཚུན་ལྷས་དུར་ཁྲོད་དུ་རོ་བསྲེག་བརྡུང་བྱས་ཤུལ་དུ་བསྣམས་པས་མི་དེའི་ཚེ་དེའི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་ནས་ང་དེ་དང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤི་བོར་བརྫུ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །

Pretas suffering from specific obscurations are for instance those upon whose bodies other pretas are living that have “nested” there and are devouring their hosts—as is described in the stories told by the teachers Jetari and [p.412]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010.Shrona, who visited the land of the pretas and who encountered many of them, all suffering in different ways. The pretas fight among themselves, and the pus and blood issuing from their wounds become their and others’ only food. Regarding the duration of their lives, it is said in the Abhidharmakosha that one human month corresponds to a single day among the pretas, and the latter can live for five hundred years according to their own reckoning. There are also pretas called tsun-lha.233A kind of ancestral spirit. When corpses are burned or broken in pieces in a charnel ground, these pretas can perceive from the odor the kind of life the dead people led, and they can assume the latter’s appearance and their way of behaving.

ཚེ་འཕོ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སྟོན་པ་སེར་སྐྱའི་གྲོང་དུ་གཤེགས་པའི་ཚེ། ཤཱཀྱ་དགའ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་དར་ལ་བབ་པ། གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་གཅེས་ཤིང་མི་མང་པོའི་བཀུར་[p.770]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. བ་ཞིག་ཡོད་པ་ཚེ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་མྱ་ངན་གྱིས་ནོན་པར་གྱུར་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡབ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་འཕོས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བའི་དོན་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་ཞུས་པའི་ལན་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ཤི་འཕོས་ནས་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་དབང་གིས་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་ལ་སོགས་པའི་རིས་ཐ་དད་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གང་དག་ལྷ་རྣམས་ལྷར་སྐྱེ་བ་དང་མི་རྣམས་མིར་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པ་དང་སོགས་ནས། གང་དག་ཚེ་འཕོས་པ་དེའི་ཆ་ལུགས་ལྟར་སྣང་བ་སོགས་ནི་བར་སྣང་གི་ཁམས་ལ་དྲི་ཟའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཆིས་པ་ལས་དྲི་ཟའི་འཆི་ཁ་མའི་སེམས་ལ་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་རྣམས་དྲི་ཟའི་ཟས་བཙལ་བའི་ཕྱིར་ལུས་དང་གོས་རྒྱན་ཆ་ལུགས་སོགས་དེ་ལྟ་བུའི་སྤྲུལ་པ་སོགས་ཀྱང་ཡོད། དེ་ལས་གཞན་པའི་གནོད་སྦྱིན་དང་ཤ་ཟ་དང་འབྱུང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཤུལ་གྱི་ཉེ་དུ་སོགས་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་ནས་སྟོན་པའང་ཡོད། རྨི་ལམ་སོགས་སུ་སྔར་ཡུན་རིང་པོར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་དེ་ལྟར་རྨི་བའང་ཡོད་ཀྱི། གཤིན་པོ་དངོས་ནི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ལས་དེ་ལྟར་འོང་མི་སྲིད་པ་དང༌། ཤུལ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བཟའ་བཏུང་གོས་རྒྱན་སོགས་ཚེ་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་བཏང་བ་ནི་སྡིག་དང་མ་འདྲེས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དེས་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་སྐྱེ་བ་བླངས་མ་ཟིན་ན་མཐོ་རིས་དང་ཐར་བར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལེན་པར་བྱེད་ལ།[p.771]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཟིན་པ་རྣམས་ལའང་དེར་ནོར་རྙེད་པ་དང་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་ཕན་པ་ཡོད་ཀྱི། དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པར་གཤིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡོང་ནས་བཟའ་བཏུང་སོགས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མིན་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གཟུགས་སྟོན་པ་དང་དེ་དང་དེས་ཕན་ཐོགས་མ་ཐོགས་སོགས་དན་རྟགས་ཀྱི་གཏམ་སྨྲ་བ་ནི་འཆི་འཕོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རིགས་དྲི་ཟ་བི་ཙ་ན་དང༌། གནོད་སྦྱིན་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་རིགས་དང༌། འབྱུང་པོ་སར་ཧི་ནི་ཏ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་དག་གིས་བསྒྲུབས་ནས་མི་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་གིས་ཤི་བ་དེས་སྔོན་ཇི་ལྟར་གཏམ་བྱས་པ་དང༌། ཆ་ལུགས་ཀྱི་དན་རྟགས་དག་འཇིག་རྟེན་པ་དག་བསླུ་བའི་ཕྱིར་སྟོན་ཅིང་སྨྲ་བ་དག་ཡིན་པར་བཀའ་བསྩལ་པ་ན།

What happens after death is described in the sutras. When the Buddha our Teacher went to Vaishali, there was a man called Shakya Gakye. He was mature in years, loved by his family, and widely respected; and many people grieved when he died. When, prompted by this event, the Buddha’s father King Shuddhodana asked about the state beyond death, the Buddha answered that, when beings die, they are reborn in different states of existence, high or low, depending on their positive or negative actions. It is not the case that gods are always reborn as gods, humans as humans, and so on. There are also spirits, he said, that feed on odors, who can take the appearance of people after they have passed away. From their fathomless world in the intermediary realm, they can enter into the minds of different kinds of beings at the moment of their death. They appear with the bodies, clothing, ornaments, and behavior of the dead in order to search for sustenance. There are also harmful yakshas, he said, flesh-devouring ghosts, elemental spirits, and others, who assume the form of the dead in order to deceive those who had been close to them. It is also possible to dream of a dead person, owing to a strength of habit acquired from living for a long time with them. But the dead can only go where their karma leads them. They are powerless actually to return to this world. When the living who have been left behind make offerings of food and drink, clothes and jewels for the sake of the dead, such a virtuous action, unstained by negativity, will be of help to the dead person. If the dead have not yet taken birth, they will be reborn in the higher realms and even gain liberation. If they have already taken birth, they will have wealth, they will be widely respected, and they will have many advantages. But if beings do not take birth and if they continue to linger in the world of the dead, they are unable to enjoy [actual] offerings of food and drink. When however the dead appear and seem[p.413]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010. to speak coherently about what might be beneficial or the reverse, this is the activity of the so-called bitsana spirits that live on odors and dwell within the minds of the deceased, the kind of yakshas known as “speech-lovers” and the sarahinita elementals known as “thought-lovers.” These are nonhuman beings. They speak like the dead, and they assume their appearance and behavior in order to impersonate them and deceive the living.

ལྷས་སྦྱིན་སོགས་ཁ་ཅིག་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་མིན་རྟོགས་ཕྱིར། ལྷས་སྦྱིན་གྱིས་འཛམ་གླིང་གི་ཤིང་རིགས་ཙན་དན་དང་སྨག་ཤ་དང་སེང་ལྡེང་ལ་སོགས་པ་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་བཅད་ནས་བསྲེག་པའི་ཐལ་བ་རྣམས་སོ་སོར་མི་ནོར་བའི་མཚན་མ་བྱས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ * སྤྱན་སྔར་ཁྱེར་བ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་རིམ་པར་འདི་ནི་ཙན་དན་གྱི་ཐལ་བའོ་ཞེས་སོགས་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པར་གསུངས་པས། ལྷས་སྦྱིན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་ཏེ། ཚེ་འཕོས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་ངེས་སོ་སྙམ་ནས།

This is what the Buddha explained [to his father]. Certain bystanders, Devadatta and others, doubted his word. Then, in order to test the Buddha’s omniscience, Devadatta had an immense quantity of trees cut down—sandalwood, chestnut, and others—and had them burned. Marking their ashes so as not to mistake them, he brought them before the Buddha, who identified them all infallibly. It was thus that Devadatta came to believe that the Buddha possessed all-knowing primordial wisdom. And thinking that what the Buddha said about the postmortal states was true, he praised him with the following verses:

བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ལགས། །

ཤིང་མང་ཐལ་བའི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །[p.772]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. མ་གཟིགས་མ་གསན་ངེས་པར་མཁྱེན། །

ཚེ་འཕོས་ཅི་འགྱུར་གསུངས་པར་ངེས། །

The Blessed Buddha is indeed all knowing.
The different ashes of these many trees
Without the evidence of sight or sound
He has discerned. Thus his words are sure
Concerning what will happen when we pass from life.

ཞེས་བསྟོད་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤཱཀྱ་མིང་ཅན་གྱིས་སེར་སྐྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་སོང་སྟེ། ཁྱིམ་ཇི་སྙེད་པ་ལས་འབྲས་ཀྱི་ཕུབ་མ་རེ་རེ་སོ་སོར་མི་ནོར་བའི་མིང་བྱང་བཅུག་ནས་ཐུབ་པོར་བཅིངས་པ་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱབ་ཁལ་ལོང་བ་ཁྱེར་ཏེ་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་པའང་སོ་སོར་མ་ནོར་བར་མཁྱེན་ནས་གསུངས་པས་ཡིད་ཆེས་ཏེ་དེས་ཀྱང༌།

In the same vein, it is told that a man by the name of Shakya journeyed to the great city of Vaishali. From every household, he took a portion of rice chaff. He labeled them, tied them all in a bag, loaded on the back of an elephant as much as it could carry, and came into the presence of the Buddha, who correctly identified them all. It was thus that the man had faith and praised the Buddha, saying:

སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས། །

འཇིག་རྟེན་པ་ལྟར་བརྫུན་མི་མངའ། ། ཤཱཀྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་སྙེད་པའི། ། འབྲས་ཀྱི་ཕུབ་མ་མ་ནོར་མཁྱེན། ། སེམས་ཅན་ཚེ་འཕོས་ཕ་རོལ་ལ། ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འཇིག་རྟེན་བརྫུན། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་བདེན། །

ཀུན་གཟིགས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །

The Buddha’s eyes see everything.
Unlike the people of this world, there is no falsity in him.
Of the households of this town of Vaishali,
He identified the chaff without mistake.
Of what becomes of those who pass from life
The world declares with lying words.
But what the Buddha says is true.
To you, who see all things, I make obeisance.[p.414]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010.

ཞེས་བསྟོད་པར་བྱས་སོ། །གཞན་ཡང༌། །ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཨ་ཝ་ལོ་ཀི་ཏེ་ན་མཿས་མནྟ་སྥ་ར་ཎརསྨི་བྷ་ཝ་ས་མ་ཡ་མ་ཧཱ་མ་ཎི་དུ་རུ་དུ་རུ་ཧྲཱི་ད་ཡ་ཛྭ་ལ་ན་ཧཱུྃ་ཞེས་པ་འབབ་ཆུའམ་མཚོ་འགྲམ་དུ་ལག་གཡས་པའི་ཁྱོར་བར་ཆུ་བླུགས་ལ་ཡེ་ཤེས་སྐར་མདའི་སྙིང་པོ་འདི་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་ཆུ་ཁྱོར་བ་བདུན་སླར་ཆུར་བླུགས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་པའི་ཡི་དྭགས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་གིས་ལྷའི་ཞལ་ཟས་ཀྱི་རོ་དང་བཏུང་བའི་རོ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཐོབ་ཅིང་ཡི་དྭགས་རེ་རེ་ལའང་ཁ་ཟས་དང་བཏུང་བ་ཡུལ་མ་གྷ་དྷའི་བྲེ་བདུན་བདུན་གྱིས་ཚིམ་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཆུ་དེ་འཐུང་བ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཐམས་ཅད་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྐྱེ་གནས་ལས་ཐར་ཅིང་བདེ་འགྲོ་མཐོ་རིས་ཀྱི་སྐྱེ་[p.773]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. གནས་སུ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་དང་བུ་མེད་བུ་དང་བུ་མོ་གཞན་ཡང་བྱོལ་སོང་གི་སྐྱེས་གནས་སུ་གཏོགས་པའི་ཡི་དྭགས་སམ་བྱའམ། ཆུ་གནས་ལ་སོགས་པ་གང་གིས་ཆུ་དེ་འཐུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡིག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཞིང་བདེ་འགྲོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དང༌། བཟའ་བཏུང་གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཚིག་བཞི་རེ་བཏོན་ཏེ་ཡི་དྭགས་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བསྔོས་པས་ཟས་ཀྱི་གོ་ཆོད་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་པ་སླུ་བ་མེད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པས་ལག་ལེན་ལ་ཐེབ་པར་བྱའོ། །

If, at the shore of a river or lake, one fills the hollow of one’s right hand with water, reciting over it the mantra of the wisdom lamp (OM JNANA AVALOKITE NAMAH SAMANTA SAPARANA RASMI BHAWA SAMAYA MAHAMANI DURU DURU HRIDAYA JWALANA HUNG) seven times, and if one pours seven such handfuls of water back into the rive or lake, all the pretas seen by the Buddha’s eyes will taste divine food and drink. Every preta will be satisfied with seven koshala measures of food and drink. And by drinking such water, all the pretas will be freed from their condition and will be reborn in the happy states of the higher realms. It is said that all who drink this water (men, women, boys, girls, pretas belonging to the animal realm, birds, and water creatures) will have all their negativities and defilements purified, and will proceed on the path of happy destinies. It is also said in the sutras that if one recites just four lines of the Dharma over one’s own food and drink, dedicating it for the sake of the pretas, it will also act as sustenance for them. We should therefore implement all such practices with confidence in the undeceiving teachings of the Tathagata.

གཞན་ཡང་ཡི་དྭགས་གཏོར་མ་ཟ་བ་འཁུ་ལྡོག་ཅན་ཞེས་སྙིགས་དུས་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གཉན་པོའི་མདུན་དུ་བསད་ཤའི་དམར་མཆོད་བྱས་པས་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་གཏན་ནས་དེར་མི་ཉེ་ཞིང༌། དེར་ཤ་ཁྲག་ལ་དགའ་བའི་མཁའ་རྒྱུའི་ཡི་དྭགས་རྣམས་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་འཁོར་ནས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་གིས་བྱས་པས་དེ་དག་གི་མཐུས་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་ལྷ་མཐོང་འདྲེ་མཐོང་མངོན་ཤེས་ལུང་བསྟན་ཕྲན་བུ་དང་འདྲེ་འདུལ་དང་ངག་ནུས་ཅུང་ཟད་རེ་ཡོད་པར་གྱུར་ནས་ཕ་མགོ་བུས་གཡོག་བུ་མགོ་དགྲས་གཡོག་པ་བཞིན་ལྷ་འདྲེས་མགོ་གཡོག་སྟེ་རེ་ཞིག་འཕྲལ་རྐྱེན་ཕྲན་བུ་རེ་སེལ་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་ཕྲན་བུ་རེ་སྒྲུབ་པའི་སྡོང་གྲོགས་ཅུང་ཟད་རེ་འཕྲལ་དུ་བྱེད་ནུས་ན་ཡང༌། ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིས་འཁུ་ལྡོག་འབྱུང་ཞིང་རང་གཞན་ལ་གནོད་ཚབ་ཆེ་བ་དང་ཕུགས་སུ་ཡོན་བདག་མཆོད་གཉིས་ཀར་ཁ་མི་དགེ་ཞིང་བཀྲ་མི་ཤེས་པས་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཕུང་དུ་འགྱུར་བའི་མཁའ་རྒྱུའི་ཡི་[p.774]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. དྭགས་རྣམས་ལ་བསླུ་བ་མེད་པའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་ཀྱང་བློ་སྙིང་བྲང་གསུམ་གཏད་ནས། མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ་ལྷ་རུ་བསྟེན་པ་འདི། ཡི་དྭགས་ལྷ་རུ་མཐོང་བའི་དུས། །བོད་སྡུག་པའི་དུས་ལ་བབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་བདེན་པའི་ལུང་བསྟན་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་ཡིན་ནོ། །

There are also the spiteful, torma-devouring pretas. When, in this decadent age, a red offering of the flesh of slaughtered animals is presented to the wrathful mandala, the wisdom deities will not approach it at all. But the pretas who move in the air, who love flesh and blood, will be drawn to those who indulge in such practices, and they will mutually assist each other. Through the power of the pretas, such practitioners will have visions of gods and ghosts; they will acquire some measure of clairvoyance and the power of foretelling the future; they will be able to subdue spirits, and their words will have some power. But just as fathers may be deceived by their children and their children tricked by enemies, these practitioners will be beguiled by such ghosts and spirits. For a time, these pretas will behave as friends, removing adverse circumstances and causing favorable conditions to arise. But one false move irritates them, and they become extremely dangerous both to the practitioners and to others. In the long run, sponsors and those who make the offerings will turn against each other, and evil will befall them, ruining their present lives and their lives to come. When people place all their trust in the pretas that move in the air (instead of in the unfailing Three Jewels), when they make them offerings and give them praise, when they take their support as if they were wisdom deities, it is then that the prophecy will indeed have come to pass: “When pretas are considered deities, the time of sorrow for Tibet has come.”

དེ་ལྟར་མཁའ་ལ་རྒྱུ་བའི་བཙན་དང་རྒྱལ་པོ་ཤི་འདྲེ་ལ་སོགས་པ་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་གཞན་ལ་བསམ་པ་ངན་ཞིང་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པས་ཤིང་འཕོས་མ་ཐག་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་བ་མང་ངོ༌། །ཞག་བདུན་རེའི་མཚམས་སུ་རང་ཉིད་སྔར་མཚོན་སོགས་གང་གིས་ཤི་བའི་རྐྱེན་དེས་ཡང་འཆི་བར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་སླར་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་བས་ཡང་འཆི་ཡང་སྐྱེ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཞན་ལ་སྤོར་བར་འདོད་པས་གང་དུ་ཕྱིན་པ་དེར་གནོད་ཅིང་རང་ལ་ཅི་ཡང་མི་ཕན་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་རང་གི་མཛའ་བཤེས་སོགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་དགའ་ནས་ཕྱིན་ཚེ་དེ་དག་ལ་གློ་བུར་དུ་ནད་དང་སྨྱོ་འབོག་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་པ་སྣ་དགུ་འབྱུང་བ་དང༌། གཞན་ནུས་མཐུ་ཅན་གྱིས་མནན་བསྲེགས་འཕང་གསུམ་བྱས་པས། ས་འོག་མུན་པའི་གནས་སུ་བསྐལ་པའི་བར་དུ་མནན་པ་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་གི་མེས་བསྲེག་པ་དང༌། ཡུངས་ཀར་སོགས་ཀྱི་བྲབས་པས་ལུས་དུམ་བུ་སྟོང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ * དུས་ཚིགས་དང་ཉི་ཟླ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སོགས་ཡི་དྭགས་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་འཆར་རོ། །

The kinds of spirits called tsen, gyalpo, shidre, and so on, which move[p.415]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010. in the air, are always aggressive toward others, and their actions are violent and evil. As soon as they perish, many fall into the hells or other of the lower realms. Every seventh day, they experience the same pain as that which brought about the circumstances of their death, whether they have been killed by weapons or by something else. Instantly they are reborn, only to die again, again to be reborn. They wish to transfer the suffering of this process to others, and consequently, wherever they go they bring only harm and never anything good. When they return with joy to those who were close to them in the past, the latter suddenly fall victim to all sorts of misfortunes, diseases, mental disturbances, and the rest. People with great spiritual power will subjugate, burn, and assail them [with substances perceived as weapons]. They will be imprisoned in subterranean darkness for half a kalpa. They will be burned in fire rituals or struck by mustard seeds, their bodies shattered into a thousand pieces. The seasons, the sun, and the moon, will act on them in a way contrary to normal, just as with the pretas afflicted with outer obscurations.

དེ་ལྟར་བསམས་ནས་འདྲེ་གདོན་རྣམས་ལ་ཡང༌། གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཀྱི་འབྲེལ། ཞེས་པ་ལྟར་བསམ་ནས་ཡོན་[p.775]Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)
Slob dpon zhi ba lha and Mkhan po kun dpal. Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa. Khreng tu'u: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1990. བདག་དང་འདྲེ་གདོན་གཉིས་ལས་ངན་གྱིས་འབྲེལ་བ་ལ་ཆགས་སྡང་མེད་པར་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་དུ་མཉམ་པར་བལྟས་ནས་ནད་པ་སོགས་ལ་ཕན་ཕྱིར་འདྲེ་གདོན་ཨར་ལ་གཏད་པའི་དྲག་ལས་སྤངས་ཏེ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི་འཕྲལ་ཕུག་གཉིས་ཀར་ཕན་པའི་མན་ངག་དམ་པའོ། །

We should bear all these things in mind and should remember that ghosts and evil spirits are karmically connected with those whom they harm. As it is said, “The person harmed and the one who harms are causally linked.” And without predilection for the devotee who makes the offering and without antagonism toward the evil spirit (for the two are joined by karmic ties), we should consider both equally as the objects of our meditation on compassion. We should abandon all fierce activities performed in the interests of the sick and designed to subjugate and control demons and evil spirits. Instead, we should meditate on loving-kindness, compassion, and bodhichitta. This is a sublime pith instruction that will bring benefit both immediately and in the long-term.

དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་སྒོས་ཁུར་མཚུན་ལྷ་མཁའ་རྒྱུ་སོགས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་དཔེར་ན་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་མི་རྣམས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་མཉམ་དུ་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རེ་འབྱུང་ཞིང་སུས་ཀྱང་བདག་གིར་མ་བཟུང་ཞིང་མ་རྨོས་པའི་ལོ་ཐོག་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དེ་ལས་ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་གང་འདོད་འབྱུང་བས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་རྒྱུད་འཇམ་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་དགེ་བ་ཅན། མི་དགེ་བ་བཅུ་མི་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་ན་གནས་པའི་ཡི་དྭགས་རྣམས་ནི་བཟའ་བཏུང་གོས་རྒྱན་ལ་སོགས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །

We should pray that, in every universe, all thirty-six kinds of preta (those that suffer from outer, inner, and specific obscurations, the tsun-lha, and other pretas that move in the air) be free from suffering and the causes of suffering. And we should wish that they all enjoy perfect bliss and the satisfaction of all their wishes: food, drink, garments, and ornaments—just as in Uttarakuru, the northern cosmic continent. For there, at the birth of every being, a wish-fulfilling tree sprouts, which, together with the untilled harvest, satisfies their every need. Thanks to this, everyone in Uttarakuru has a life of perfect pleasure and a gentle, virtuous mind, and therefore never indulges in the ten negative actions.

[edit]