9.139

Bodhicaryāvatāra · Verse 9.139

Bodhicaryāvatāra Verses | Chapter 9

Previous Verse | Next Verse

Sources:

Sanskrit §No information about the source used.

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: [[Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990)]]. Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7.

Tsadra Critical Edition §This text was created by comparing four versions of the text from Derge, Cone, Narthang, and Peking Tengyurs from BDRC scans, along with Dunhuang manuscripts IOL Tib J 628, 629, and 630. When Tibetan readings were problematic, the Sanskrit texts from GRETIL and LTB (Oslo) were consulted.

Sanskrit §No information about the source used.

source

translation

कल्पितं भावमस्पृष्ट्वा तदभावो न गृह्यते। तस्माद्भावो मृषा यो हि तस्याभावः स्फुटं मृषा॥

tm data

Chanted Verse

Recitation by Professor Kashinath Nyaupane

139

The Author Replies: If one does not hold on to the reality of the imagined entity, then one does not grasp at its unreality. Therefore, the nonexistence of an entity that is unreal is itself clearly unreal.

Gomez 2017

How to Be a Bodhisattva: Introduction to the Practice of the Bodhisattva Path (The Bodhicaryāvatāra)

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990). Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7.

source

translation

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

tm data

Chanted Verse

Recitation by Lopen Karma Phuntsho

139

If there is no object for analysis,

There can be no grasping of its nonexistence. And so deceptive objects of whatever kind

Will also have a nonexistence equally deceptive.

Padmakara 2006

The Way of the Bodhisattva (2006)

Browse other translations

Standard Tibetan §Padmakara used the 1990 edition printed by si khron mi rigs dpe skrun khang: Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa rtsa ba dang 'grel pa (1990). Also found in Derge Tengyur D3871, dbu ma, vol. 105, la 1b1–40a7. - Other translations

Without referring to an imputed entity,

One cannot apprehend the lack of this entity. Therefore, the lack of a delusive entity

Is clearly delusive [too]. [139]

Brunnhölzl 2004

The Center of the Sunlit Sky

-Sans contact avec l’objet examiné,

Il est impossible d’en saisir l’irréalité. Dès lors, quel que soit l’objet mensonger,

Son irréalité sera manifestement mensongère.

Padmakara France 2007

Bodhicaryâvatâra: La marche vers l'éveil (2007)

Si no hay objeto a analizar,

no puede captarse su falta de existencia. Por tanto los objetos ilusorios de cualquier clase,

tendrán una falta de existencia igualmente ilusoria.

Padmakara Spain 2008

La Práctica del Bodisatva

Without contact with the analyzed object

One will not apprehend its non-existence. Therefore the non-existence of any

False object is clearly false.

Stracke 2016

The Entrance for the Children of the Conquerors

Without depending on an imputed entity,

Its negation cannot be grasped. Therefore, for an imputed entity which is false,

Its negation is also clearly false.

Chodron & Gyaltsen 2019

A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas

shift + scroll / swipe

Tsadra Critical Edition §This text was created by comparing four versions of the text from Derge, Cone, Narthang, and Peking Tengyurs from BDRC scans, along with Dunhuang manuscripts IOL Tib J 628, 629, and 630. When Tibetan readings were problematic, the Sanskrit texts from GRETIL and LTB (Oslo) were consulted.

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

tm data

Tsadra Critical Edition

The Written Works of Śāntideva (Phuntsho 2025)

Previous Verse | Next Verse

[edit]

Sazang Mati
1294 - 1376

Gyaltsap Je
1364 - 1432

Pawo Rinpoche
1504 - 1566

Kunzang Sönam
1823 - 1905

Mipam Gyatso
1846 - 1912

Kunzang Palden
1862 - 1943

Sazang Mati (1294 - 1376)

A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas (citation)Gyaltsen, Lama Kalsang, and Ani Kunga Chodron, trans. A Commentary on Shantideva's Engaging in the Conduct of the Bodhisattvas Written by Sazang Mati Panchen: Known as An Extremely Clear Illumination of the Meaning of the Text. Walden, NY: Tsechen Kunchab Ling, 2019. Bilingual Edition

source

translation

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

Verse 9.139 · Verse tm

Without depending on an imputed entity,

Its negation cannot be grasped. Therefore, for an imputed entity which is false,

Its negation is also clearly false.

དཔྱད་ན་བརྫུན་པ་ཡིན་ཡང་རེ་ཞིག་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ནི་མི་འགལ་ཏེ་དགག་བྱ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མ་རེག་ཅིང་མ་དཔྱད་པ༵ར། དེ་བཀག་པ་ཡིད་དངོས་མེད་འཛིན་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡི༵ན་ལ། དགག་བྱ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡི༵ན་པ་དེ་བཀག་པ་ཡིད་དངོས་མེད་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱང་གསལ་བར་བརྫུ༵ན་པ་ཉིད་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་སྒོམ་པ་ནི་འཐད་དེ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །

Madhyamika: Even though analysis shows it to be false, it is not contradictory for it to be a temporary antidote. For instance, without contacting and analyzing these material things such as vases, etc. that need to be rejected, it is impossible to cling to them as non-material. Since matter itself, which needs to be rejected, does not truly exist, then, by rejecting matter as false, emptiness, which is non-material, is also clearly false. However, it is suitable to meditate on it, because it acts as an antidote against the clinging that matter truly exists.

Gyaltsap Je (1364 - 1432)

The Entrance for the Children of the Conquerors (citation)Stracke, Fedor, trans. The Entrance for the Children of the Conquerors: A Commentary on the Introduction to the Actions of Bodhisattvas. By Gyaltsab Rinpoche. N.p.: Happy Monks Publication, 2016. https://happymonkspublication.org/product/bodhisattvacharyavatara-chapter-1-10-commentary/. Bilingual Edition

source

translation

གཉིས་པ་དབུ་མ་བ་ལ་སྐྱོན་མི་མཚུངས་པ་ནི།

The Fault Does Not Apply to the Madhyamaka 1.1.2.3.2.3.1.3.2.2

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

Verse 9.139 · Verse tm

Without contact with the analyzed object

One will not apprehend its non-existence. Therefore the non-existence of any

False object is clearly false.

གལ་ཏེ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཡང་ཚད་མ་དོན་དམ་པར་ཚད་མ་མིན་ན་རྫུན་པའི་ཚད་མ་དེས་གཞལ་བྱ་གཞལ་བའང་གཞལ་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྫུན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་འགྱུར་བར་ཐལ། འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་རྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ན་ཁྱོད་འདོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་རྫུན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།

Realist: If prime cognition is not ultimately prime cognition, then it is a false prime cognition, and in this case does not its comprehended object also become a false distorted object not existing in the way it is comprehended? It follows that it becomes that — this is the case because the comprehending prime cognition is false. For that very reason, because the comprehending prime cognition is false, that which you posit as meditation on emptiness becomes distorted and invalid.

ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སྟོང་ཉིད་འཇལ་བའི་ཚད་མ་རྫུན་པ་དང་དེས་བཞག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་རྫུན་པ་ཡིན་པར་ཆེས་འཐད་དེ། རྟོག་པས་བདེན་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པའི་དགག་པ་ངེས་པ་དེ་དགག་བྱའི་རྣམ་པར་ཤར་བ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ལ་རྟོག་པས་མ་རེག་པར་ཏེ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་བདེན་སྟོང་དེའི་དངོས་པོར་བདེན་མེད་དེ་རྟོག་པས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་དགག་བྱ་རྫུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་སྲིད་པས་དགག་བྱ་དེ་བཀག་པ་དེ་འདི་དངོས་མེད་གསལ་བར་རྫུན་ནོ། །

Madhyamaka: Take the subject ‘object of knowledge’ - for us it is very valid that the prime cognition that comprehends emptiness, and the emptiness posited by it are false. To ascertain the negation of the functionality true for conception depends on the appearance of the object of negation arising in the mind. It follows it is like this - because without the conceptual thought making contact with the analyzed object of true existence and the appearance of true existence that does not appear to the mind, then the investigating thought will not apprehend the object of being empty of true existence, the lack of true existence. Therefore, because the falsity that is the object of negation is impossible, therefore the negation that is the non-object is clearly also false.

སྔ་མའི་དཔེ་ནི་རྟོག་པ་ལ་མོ་གཤམ་བུའི་རྣམ་པ་མ་ཤར་བར་མོ་གཤམ་བུ་ཤི་བའི་རྣམ་པ་མི་འཆར་བ་བཞིན་ནོ། །

The example of the earlier ones: Without the aspect of the child of a barren woman appearing to the conceptual mind, the aspect of a dying child of a barren woman does not appear.

དགག་བྱ་བཀག་པའི་བདེན་སྟོང་བདེན་པར་གྲུབ་ན་རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་ལ་བདེན་སྟོང་སྣང་བ་བདེན་པར་གྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡ་གྱལ་བཀག་པའི་ཚོགས་[p.Ch9-421]Spyod 'jug rtsa 'grel (Mtsho sngon mi rigs dpe skrun khang 2001)
Śāntideva, and Rgyal tshab rje dar ma rin chen. Spyod 'jug rtsa 'grel and Byang chub sems dpa'i spyod pa la 'jug pa'i rnam bshad rgyal sras 'jug ngogs. Xining: Mtsho sngon mi rigs dpe skrun khang, 2001པ་མི་སྲིད་ཅིང་དེ་ལ་དགག་བྱ་བདེན་པར་སྣང་བས་བདེན་སྣང་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་བདེན་གྲུབ་ཡོད་དགོས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཀག་པའི་བདེན་སྟོང་ཡང་རྫུན་པ་ཡིན་གྱི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་བོ། །

If the emptiness of true existence that lacks the object of negation exists truly, then the appearance of the lack of true existence to the knowing inferential cognition also needs to exist truly. If one looks at this, a collection with only one part negated is impossible, and because the object of negation appears truly to it, the true appearance needs to also exist truly. In this case, true existence should be an existent, which it is not. The emptiness of true existence that has abandoned it, is also false and not truly established.

དེ་ནི་རྩ་ཤེས་ལས། གལ་ཏེ་མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྤྱི་མ་ཤར་བར་བདེན་སྟོང་ལེགས་པར་མི་ངེས་པས་སྟོང་ཉིད་ངེས་པ་དགག་བྱའི་ཚད་འཛིན་ལ་མཁས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །

This point is shown in the Root Wisdom, ‘In case something slightly non-empty exists’. Without the meaning generality of the lack of true existence appearing to the mind, one does not properly ascertain the lack of true existence, and therefore one needs to be proficient in identifying the object of negation.

རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་བུ་ཤི་བ་དམིགས་པ་ལ་བུ་དེ་མེད་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་བུ་དེ་ཡོད་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གེགས་ཡིན་ཡང་།

For this reason: When e.g., in a dream one observes the child dying and thinks, ‘Now it does not exist anymore’, this thought cancels out the thought thinking that it exists.

རྨི་ལམ་གྱི་སྤང་གཉེན་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་རྫུན་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོ་རྫུན་པས་སྤང་བྱ་རྫུན་པ་འཇོམས་པ་དང་།

Just as these two, the dream object of abandonment and the dream antidote, are false, so it is not contradictory for the false antidote to destroy the false object of abandonment, and for the false prime cognition to comprehend the false object of comprehension?

ཚད་མ་རྫུན་པས་གཞལ་བྱ་རྫུན་པ་འཇལ་བ་མི་འགལ་ལ་གྲངས་ཅན་གྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པས་ཚད་མ་རྫུན་པ་འཇོག་མི་ཤེས་པས་མཚུངས་སོ། །

It is not the same for you because the Enumerators accept all phenomena as truly existent, and do not know how to posit a false prime cognition.[p.72]The Entrance for the Children of the Conquerors
Stracke, Fedor, trans. The Entrance for the Children of the Conquerors: A Commentary on the Introduction to the Actions of Bodhisattvas. By Gyaltsab Rinpoche. N.p.: Happy Monks Publication, 2016. https://happymonkspublication.org/product/bodhisattvacharyavatara-chapter-1-10-commentary/.

Pawo Rinpoche, 2nd (1504 - 1566)

The Center of the Sunlit Sky (citation)Brunnhölzl, Karl. The Center of the Sunlit Sky: Madhyamaka in the Kagyü Tradition. Including a translation of Pawo Rinpoche's commentary on the knowledge section of Śāntideva's The Entrance to the Bodhisattva’s Way of Life (Bodhicaryāvatāra). Nitartha Institute Series. Ithaca, NY: Snow Lion Publications, 2004. Bilingual Edition

source

translation

བཏགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

Without referring to an imputed entity,

One cannot apprehend the lack of this entity. Therefore, the lack of a delusive entity

Is clearly delusive [too]. [139]

གཉིས་པས་བརྫུན་པ་ཙམ་དུ་བསྟན།

This verse teaches that [everything] is mere delusion.

དེའི་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་སྣང་ཙམ་པ་དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་བདེན་པར་ཞེན་པས་འཁོར་བར་ལྟུང་ལ་དེ་ཉིད་མི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་ན་དེ་ཡི་གཉེན་པོར་འགྱུར་མོད་ཀྱང་དངོས་པོར་སྣང་བ་བརྫུན་པ་དེའི་དངོས་མེད་ཏུ་བཏགས་པ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་གསལ་བར་བརྫུན་པ་ཡིན་ལ་སྒྱུ་མའི་སེང་གེས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ཆེ་གསོད་པ་ལྟར་བདེན་པར་རྟོག་པའི་དངོས་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོར་སྟོང་ཉིད་ཏུ་ཤེས་པའི་དངོས་འཛིན་དེ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །

Without referring to—that is, without relying on—a mere imputed entity, one is also not able to apprehend or present the lack of this entity, which is emptiness. The reason is that if one does not rely on the conventional term [or notion of] space, one is not able to present space as [referring to] the lack of any entities.1785The usual reading of lines 139ab refers to the fact that a negation of something has to depend on a preceding notion of this thing; for example, one cannot talk or think about the nonexistence of a vase without having the notion of a vase in the first place. Pawo Rinpoche seems to focus on the necessity of using and communicating with conventional notions or terms—which are always imputations—in order to demonstrate what they refer to. Therefore, since sentient beings cling to the reality of delusive entities that are mere appearances, they plunge into cyclic existence. If one understands that these very [appearances] are unreal and illusionlike, this [understanding] surely serves as the remedy for the [clinging to reality]. However, emptiness—which is this imputation in the sense of the lack of such delusive [appearances] that appear as entities—is clearly delusive too. In the same way as an illusory lion kills an illusory elephant, this is [nothing more than] engaging in the [particular] reification of understanding emptiness as the remedy for the reification that conceives of real [entities].

Minyak Kunzang Sönam (1823 - 1905)

The Profound Reality of Interdependence (citation)Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. Bilingual Edition

source

translation

དང་པོ་ལ་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི།

Brief Demonstration of the Necessity of Identifying the Object of Negation and Enumerating the Objects of Negation 2.2.1.3.1.1

དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པ་ལ། དེའི་སྔོན་དུ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོ་ངོས་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་སྤྱི་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དགག་བྱ་དེ་བཀག་པའི་མེད་དགག་སྟོང་ཉིད་བློ་ཡུལ་དུ་མི་འཆར་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། དགག་བྱ་བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་བློ་ལ་ཤར་བ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དེས་སྟོང་པའི་བུམ་མེད་ཀྱི་ས་ཕྱོགས་ཚད་མས་ངེས་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། གཞུང་འདིར།

In order to generate the pure view of Madhyamaka within your continuum, it is first necessary to identify the subtle object of negation through reasoning investigating the ultimate in the Madhyamaka system. This is because, before the concept of true existence (the object to be negated) appears to cognition, emptiness (which is a non-implicative negation negating that object) does not appear to cognition. For instance, it is just like how one is unable to ascertain by a source of knowledge the lack of a vase in a certain place without first having an appearance to cognition of the concept of vase, the object to be negated. In this way, our text says:

བརྟག་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། ། དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། །

[IX.139ab] Without contacting the imputed entity, One cannot apprehend the lack of this entity.

ཞེས་སོ། །དེའང་གྲུབ་མཐས་བཏགས་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་སྤྱི་ཤར་བ་དང་བདེན་འཛིན་ངོས་ཟིན་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་ཐམས་ཅད་ལ་ལ་ཐོག་མེད་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་དང་། དེས་བཟུང་བའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་སྤྱི་བློ་ལ་ལེགས་པར་ཤར་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །

Moreover, it is not sufficient merely to identify the appearance of the concept of true existence that has been imputed by a philosophical system. Everybody is engaged from beginningless time in an innate apprehension of true existence, regardless of whether one has been influenced or not by philosophies; it is necessary for this apprehension and its apprehended concept of true existence to appear clearly to cognition.

དེ་ལྟར་དགག་བྱའི་ཚད་ལེགས་པར་མ་ཤེས་ན། ཡང་ན་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་པ་ཁྱབ་ཆེས་པས་དགག་མི་དགོས་པའང་བཀག་པས་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། ཡང་ན་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་པ་ཁྱབ་ཆུང་བས་དགག་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཕྲ་མོ་ནས་མ་ཁེགས་པས་ལྷག་མ་ལུས་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐར་ལྟུང་བར་[p.52]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །

If this criterion for the object of negation is not properly understood, then either the object of negation identified is overextended—and what need not be negated is negated—causing one to fall into the extreme of denigration; or, the object of negation identified [677] is not extensive enough, and something that needs to be negated is not fully negated. Thereby, one falls into the extreme of superimposition with something extra remaining.

སྤྱིར་དགག་བྱ་ལ་ལམ་གྱི་དགག་བྱ་དང་། རིགས་པའི་དགག་བྱ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ཡོད་པ་ཞིག་སྟེ་དེ་མེད་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་སྒོམ་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་འགོག་ཚུལ་ཡང་རང་རྒྱུད་ལ་སླར་སྐྱེ་མི་རུང་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགོག་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་བྱ་ལ་ཡོད་པ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡང་། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་གང་ཡིན་འདིར་འཆད་པ་མིན་གྱི། འདིར་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལོག་རྟོག་དང་།

In general, the object of negation is twofold: (1) the objects of negation by the path and (2) the objects of negation by reason. The former are, for instance, the two obscurations. These are existent objects of knowledge; if they did not exist, all beings would automatically be liberated and striving to cultivate the path would be pointless. How to negate these is to stop them in a way that they can never arise again in one’s continuum, but their existence as objects of knowledge is not negated. As for objects of negation by reason,[p.67]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. they are identified here as what is negated by reasoning investigating the ultimate; their status as objects of negation by reasoning investigating the conventional will not be described here.

དེའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བདེན་འཛིན་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱ་ལ་ཡོད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པའི་དགག་བྱ་གཉིས་ལས་དགག་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ཕྱི་མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་རྟོག་གིས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མ་མཐོང་ན། ལོག་རྟོག་ཉིད་ཐབས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་འགོག་མི་ནུས་ལ། དེས་གཟུང་བ་ལྟར་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མཐོང་ནས་དེས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་ལྟར་མེད་པར་ངེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལོག་རྟོག་གི་ས་བོན་ཡང་དྲུངས་ནས་འབྱིན་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །

Objects of negation by reasoning are twofold: (1) misconceptions that superimpose distortions onto reality and (2) the objects of these kinds of apprehension. The former is an existent object of knowledge, like the apprehension of true existence. The latter is not existent as an object of knowledge, like true existence. Between these two, the main object of negation is the latter. This is because, if it is not seen that what a misconception takes to exist is undermined by reason, then there is no other way for that misconception to be negated. When it is seen that what a misconception takes to exist is undermined by reason, then through this one can ascertain that things do not exist in the way they are apprehended. Based on this, one can uproot the seeds of misconception. 2.2.1.3.1.1

གཉིས་པ་(ཐལ་རང་སོ་སོའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །)ནི།

Extensive Explanation of the Ways the Objects of Negation Are Respectively Identified by Prāsaṅgikas and Svātantrikas 2.2.1.3.1.2

ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཚད་སོ་སོར་མ་ཤེས་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཁྱོད་མི་ཤེས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཚད་སོ་སོར་ངེས་དགོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་ལ་གཉིས། བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་འཛིན་ངོས་གཟུང་བ། གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བའོ། །

If the distinctive criteria for the objects of negation of the Prāsaṅgikas and Svātantrikas are not known, then the distinction of their views will not be known. Therefore, one should ascertain the distinct criteria for these two systems’ objects of negation. This section has two parts: (1) how Svātantrikas identify the object of negation and (2) how Prāsaṅgikas identify the object of negation.

(དང་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཚུལ་ནི།)

How Svātantrikas Identify the Object of Negation 2.2.1.3.1.2.1

(བདེན་གྲུབ་དང་བདེན་འཛིན་ངོས་གཟུང་བ།)

Identifying True Existence and the Apprehension of True Existence 2.2.1.3.1.2.1.1

འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་སོགས་སུ་[p.53]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.དབུ་མ་སྣང་བའི་ལུང་དྲངས་ཏེ་དེའི་དོན་ཞིབ་པར་གསུངས་པའི་གནད་འདིར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན། གཟུགས་སོགས་ཆོས་རྣམས་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་གནོད་མེད་ཀྱི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་དེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ཞིག་བྱུང་ན། དེ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་དག་ནི་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་ལ།

I will explain in brief here the essential points stated in the Light of the Middle Way in detail, which are cited in texts like Tsongkhapa's explanation of the Introduction to the Middle Way. Phenomena such as forms that are posited through the force ofa cognition not impaired by a temporary cause ofdistortion are said to be conventionally existent phenomena. The opposite ofthese,namely, what is not posited by the force of an appearance to an unimpaired mind, but exists objectively from its own unique mode of being (yul ranggi mthun mong ma yin pa'i sdod lugs kyi ngos nas), is said to truly exist, ultimately exist, correctly exist, and exist in reality. These are the consummate objects[p.68]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. of negation by reasoning investigating the ultimate, which do not exist even conventionally.

རིགས་པས་དཔྱད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དེ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་ཞིང་དེའི་ཞེན་ཡུལ་བཀག་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་དགོས་སོ། །རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་འདིར་དེ་ལྟའི་བདེན་གྲུབ་སོགས་མེད་ཀྱང་། རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱར་མི་འདོད་དེ། ཆོས་རྣམས་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་སོགས་གསུམ་དུ་གྲུབ་དགོས་པ་དང་། དངོས་པོ་ཡིན་ན་རྫས་སུ་གྲུབ་དགོས་པར་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར། འདི་བས་ཆོས་རྣམས་བློས་ཕར་བཞག་པ་དང་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པར་ཁས་ལེན་ཀྱང་བློས་འཇོག་རྒྱུ་དང་རྟོག་པས་འདོགས་རྒྱུའི་ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་ཞིག་དང་པོ་ནས་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །

A cognition that apprehends these as existent, without relying upon analysis by reason, is said to be the "innate apprehension of true existence." The negation of its conceived object should be held to be the ultimate truth. In this Svātantrika system here, there is no such thing as this kind of truly existent phenomenon. Nevertheless, they do [678] not accept that what objectively exists, naturally exists, exists on its own, and substantially exists are objects of negation for reason investigating the ultimate. This is because they assert that phenomena must exist in these three ways (e.g., objectively) and that to be an entity is necessarily to substantially exist. Thus, although they claim that phenomena are mentally imputed and conceptually designated, they hold that the essence of those mentally imputed and conceptually designated phenomena objectively exists first.

འོ་ན་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་དག་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་སྐྱེ་བར་[p.54]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྐྱེ་སོགས་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོར་མ་གྲུབ་པ་དེ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས། སྐྱེ་སོགས་དེའི་ངོར་གྲུབ་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པས། སྔར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ཚད་བསྟན་པ་དང་མི་མཐུན་པས་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ།

One might wonder, "The Light of the Middle Way states, "The claim, "they do not ultimately arise" is explained to mean that they do not arise to an accurate cognition.'94Kamalaśīla, Light of the Middle Way, 229b. Arising, and so forth, not existing from the perspective of an intelligent cognition (rigs shes) is explicitly shown to be the meaning of not ultimately existing. This shows implicitly that if arising and so forth were to exist in that perspective, then it would mean that they would ultimately exist. This conflicts with the previous criterion given for what constitutes ultimate existence."

དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའི་དོན་དམ་གྱི་འཇོག་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཡོད་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་སུ་གལ་ཆེ་བས་ཅུང་ཟད་བཤད་ན།

There is no problem because there are two ways of understanding the ultimate when qualifying the object of negation with “ultimately.” It is important to know the difference between these two when coming to ascertain the views of both Prāsaṅgika and Svātantrika, so I will describe it briefly.

འདི་ལྟར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཤེས་ལ་དོན་དམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་འདྲའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་རིག་ངོར་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པར་བཤད་པ་ཞིག་དང་། ཡང་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་པ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པར་བཤད་པ་ཞིག་སྟེ་འཇོག་མཚམས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་གྱི་སྐབས་འདིར་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ནི་ཕྱི་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །

One way is to claim that the meaning of not ultimately existing refers to what is considered ultimate and does not exist from the perspective of an investigation into reality by an intelligent cognition by means of study, contemplation, and meditation. Another way is to claim that the meaning of not ultimately existing refers to what is not posited through the force of its appearance to an unimpaired cognition, and what does not exist objectively from its own mode of being. These are the dividing lines. In this context, what we really need for identifying the object of negation is the latter.

དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དམ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དམ་དང་། རིགས་ཤེས་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ངེས་ངོར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་དང་དེའི་ངོར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རིགས་ཤེས་དེའི་ངོར་གྲུབ་པ་ཡོད་དེ། སྟོང་ཉིད་དེ་དེ་འདྲའི་རིགས་ཤེས་དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ངེས་ངོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འཇོག་ཚུལ་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དམ་དང་དེར་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་མེད་དེ། ཡོད་ན་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཉིད་ཡོད་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཇོག་ཚུལ་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ཞིག་མི་སྲིད་ལ། [p.55]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.སྲིད་ན་སྔ་མའི་དོན་དམ་དུའང་ཡོད་དགོས་ཏེ། དེ་འདྲའི་རིགས་ཤེས་ཉིད་དེ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།

The ultimate in the former sense and the reality that is ascertained from the perspective of an intelligent cognitions ascertainment both exist. This is because an intelligent cognition investigating reality and what exists from its perspective both exist. What exists from the perspective of that intelligent cognition exists because emptiness exists from the perspective of this kind of[p.69]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. intelligent cognitions ascertainment of reality. The ultimate in the latter sense does not exist, nor is there something that exists there. If there were something that existed there, then it would follow that this would truly exist and be an object of negation. Therefore, there is nothing that can be ultimately existent in the latter way of understanding. If there could be something truly existent there, it would necessarily have to be ultimate in the former sense as well because that kind of intelligent cognition is what investigates whether something is existent or not.

འདི་དག་ལེགས་པར་ཤེས་ན། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་གཤིས་ལུགས་དང་དོན་དམ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་གཤིས་ལུགས་ལ་གྲུབ་པ་དང་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་གནད་དང་། ཆོས་ཉིད་དེ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་དེའི་གཞལ་བྱ་དང་རྙེད་དོན་ཡིན་ཡང་། རིགས་ཤེས་དེས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མི་དགོས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ལ། འདི་དག་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པའི་དབང་གིས་དོན་དམ་བདེན་པ་བདེན་གྲུབ་དང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཡང་དོན་དམ་བདེན་པ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སོགས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །

If these points are understood, then so is the essential point of why there is no conflict between the statement that the basic nature—the way things are—is the ultimate truth and the statement that the basic nature is established as the way things are, yet does not ultimately exist. The basic nature is the object warranted by an intelligent cognition investigating the ultimate and is the object it finds; nevertheless, it need not withstand analysis by that intelligent cognition. These distinctions are to be clearly differentiated. [679] Due to not differentiating these, it is said that there come to be claims such that the ultimate truth truly exists and withstands analysis or that the ultimate truth is not an object of cognition.

གཉིས་པ་(གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བའོ། །)ནི།

The Example of an Illusion to Make It Easy to Understand 2.2.1.3.1.2.1.2

ཆོས་རྣམས་བློས་དབང་གིས་བཞག་མ་བཞག་དང་སྣང་ཞེན་ཡོད་མེད་ཀྱི་བྱེད་པར་སྒྱུ་མའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་དཔེ་དང་སྦྱར་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རྡོ་ཤིང་རྟ་གླང་དུ་སྤྲུལ་པའི་ཚེ་སྔགས་རྫས་ཀྱིས་མིག་བསླད་པའི་ལྟད་མོ་བ་རྣམས་ལ་སྡེ་ཤིང་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་དང་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་ཙམ་མིན་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་དང་དེར་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། སྒྱུ་མ་མཁན་རང་ཉིད་ལ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ཞེན་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་བློས་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པར་མི་འཛིན་ནོ། །

An example of the way an illusion appears is used here to illustrate whether or not phenomena are considered to be posited through the force of cognition and whether or not there is appearance and conception. When a magician conjures a horse and ox from a pebble and stick, for the audience whose eyes have been influenced by the mantra substance, the pebble and stick appear as a horse and an ox, and they conceive them that way. Similarly, for ordinary beings who have not realized emptiness, phenomena appear to exist objectively by their own power without being posited through the force of cognitions appearance, and they conceive them that way. For the magician, however, the horse and ox merely appear, but are not conceived to exist that way. Similarly, for ordinary beings who have realized emptiness, phenomena appear as if they objectively existed by their own power without being posited through the force of cognitions appearance. Even so, they do not apprehend them to exist this way because they have realized that phenomena are merely posited through the force of their appearance to cognition.

སྔགས་རྫས་ཀྱིས་མིག་མ་བསླད་པའི་ལྟད་མོ་བ་ལ་སྡེ་ཤིང་[p.56]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.རྟ་གླང་དུ་སྣང་ཞེན་གཉིས་ཀ་མེད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྔ་མ་ལྟར་གྱི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མེད་ན་ཞེན་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་དེ་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །

Those in the audience whose eyes were not influenced by the mantra substance do not have either the appearance of the pebble and stick as a horse and ox nor do they conceive them that way. Likewise, in the perspective ofthe gnosis ofa sublime being s meditative equipoise that directly realizes emptiness,[p.70]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. since there is no such appearance as before ofwhat is truly existent, then it is needless to mention that they are not conceived that way. This is because this kind of gnosis is free from the influences ofpredispositions for ignorance.

མདོར་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་འདིར་ཆོས་རྣམས་སྣང་ཕྱོགས་ནས་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཕར་བཞག་པ་ཙམ་དང་ཡུལ་རང་གི་ངོས་ནས་ཀྱང་ཚུར་གྲུབ་པའི་གཉིས་ཚོགས་ཤིག་དགོས་པར་བཞེད་དེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་དེ་དེ་འདྲའི་བློས་བཞག་པ་དང་མྱུ་གུ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དགོས་ཏེ། དེ་མི་དགོས་ན་མྱུ་གུ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་མི་ཤེས་པའི་གང་ཟག་གི་ངོར་ཡང་མྱུ་གུ་མྱུ་གུར་གྲུབ་དགོས་ན་དེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དགོས་ཏེ། དེ་མི་དགོས་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཅེས་མིང་གིས་བཏགས་ཙམ་དང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཅེས་རྟོག་པས་བཟུང་ཙམ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར།

In brief, in this Svātantrika system it is accepted that from the side of appearance, phenomena must be both merely projected (pbar bzbag) by the power of appearing to an unimpaired cognition and be established out there (tshur grub) in an objective way. This is because an entity like a sprout must be both posited by an unimpaired cognition and be established objectively by the sprout s own mode of being. The former is necessary because otherwise, a sprout would have to be established as a sprout even from the perspective of someone who did not know the term "sprout," but this is not the case. The latter is necessary because otherwise, everything would be like a nominally designated space-flower and a conceptually apprehended space-flower.

དེ་དག་དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རྗེ་ཤིང་རྟ་གླང་དུ་སྤྲུལ་པའི་ཚེ་རྗེ་ཤིང་གི་སྟེང་གི་རྟ་གླང་གི་སྣང་བ་དེ་སྔགས་རྫས་ཀྱིས་མིག་བསླད་པའི་གང་ཟག་ཞིག་གི་བློའི་དབང་གིས་ཕར་བཞག་པ་དང་། རྗེ་ཤིང་རང་གི་ངོས་ནས་ཀྱང་རྟ་གླང་དུ་ཚུར་སྣང་བའི་གཉིས་ཚོགས་ཤིག་དགོས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དགོས་ཏེ། དེ་མི་དགོས་ན་སྔགས་རྫས་ཀྱིས་མིག་མ་བསླད་པའི་ལྟད་མོ་བས་ཀྱང་རྡོ་ཤིང་གི་སྟེང་གི་རྟ་གླང་གི་སྣང་བ་དེ་མཐོང་དགོས་པ་ལ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དགོས་ཏེ། དེ་མི་དགོས་ན་རྗེ་ཤིང་མེད་པའི་གཞིར་ཡང་དེ་འདྲའི་རྟ་གླང་གི་སྣང་བ་དེ་འཆར་དགོས་ན་དེ་མི་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །

For example, when a pebble and stick are conjured as a horse and ox by a magician, the appearance of the horse and ox in the pebble and stick is projected by the force of the cognition of those whose eyes were infected by the mantra substance. Also, objectively from the pebble and stick, the horse and ox appear out there. Both must be in conjunction. The first is necessary because otherwise, those in the audience whose eyes were not infected by the mantra substance would also have to see the appearance ofthe horse and ox in the pebble and stick; but this is not the case. The second is necessary because otherwise, on a basis where there is no pebble or stick, this kind of appearance of a horse and ox would also have to arise [680]; but this is not the case.

སྟོང་ཕྱོགས་ནས་བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་[p.57]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེས་མི་སྟོང་ན་དེར་གྲུབ་དགོས། དེར་གྲུབ་ན་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཏུ་གྲུབ་དགོས། དེར་གྲུབ་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་དགོས་པ་ལ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་རྣམས་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པར་གསུངས་པའི་བློ་ལ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་བློ་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ།

From the side of emptiness, an object must be empty of being established from its own mode of being, objectively without being posited by the force of an unimpaired cognition. If it were not empty, it would be established in that way. If it were established in that way, it would have to be established in the consummate reality. If it were established in that way, it would have to be realized by the perception of a sublime beings gnosis; but it is not. As for cognition, in the claim that phenomena are posited through the force of cognition, there are two types: conceptual and nonconceptual.

དེ་རང་བློ་གང་ཡིན་གྱིས་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པས་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་བློ་ནི་བློ་གནོད་མེད་ཅིག་དགོས་ལ། གནོད་མེད་ཀྱི་དོན་ཡང་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པ་དོན་གང་ཡིན་དེ་འཇོག་པ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཞིག་ལ་བྱ་ཞིང་། མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་ཡང་དོན་དེའི་རང་ངོས་ཀྱི་སྡོད་ལུགས་ལྟར་བློ་དེས་འཇལ་ནུས་པ་ལ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་བློ་དེ་ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པ་ཞིག་ནི་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པར་སྣང་བ་དེ་འཁྲུལ་རྒྱུ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བསླད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །

It is not that everything that is posited by just any cognition is accepted as conventionally existent; rather, the understanding cognition must be an unimpaired cognition. The meaning of being unimpaired is that it is not influenced by temporary causes of distortion; that which is understood by such a cognition is said to be undistorted. As for the meaning of being undistorted, it is asserted as that which can be warranted by a cognition in the way that the object objectively exists in its own mode of being. It is not that the understanding mind must be unaffected by fundamental causes of distortion[p.71]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. because the appearance of phenomena existing on their own is an appearance that is influenced by the causes of distortion. This is because it is influenced by the innate apprehension of true existence.

བློ་གནོད་མེད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་ཙམ་ཞེས་པའི་ཙམ་སྒྲས་གང་གཅོད་ན། བློ་དེས་བཞག་པའི་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ཡོད་པར་བཞེད་པས་དེ་མི་གཅོད་ལ། དེའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པར་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་གཅོད་དོ། །

One might wonder what the term "merely" excludes in the phrase "merely posited by the force of appearing to an unimpaired cognition." It does not exclude objective existence that is posited by cognition, which is accepted. Rather, it excludes what is objectively existent from its own mode of being that is not posited through the force of cognition.

གཉིས་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་

How Prāsaṅgikas Identify the Object of Negation 2.2.1.3.1.2.2

དང་པོ་(ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇོག་ཚུལ།)ནི།

The Way of Conceptually Posited Phenomena 2.2.1.3.1.2.2.1

ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དང་མིང་[p.58]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.གིས་བཞག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་ཡུལ་རང་གི་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཞེད་དོ། །དོན་འདི་ནི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་དུ་མ་ཞིག་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལ།

In the Prāsaṅgika system here, nothing at all is accepted as an objective object; all phenomena are said to be merely conceptual designations and mere nominal designations. The meaning here is the viewpoint of numerous scriptures that are definitive in meaning and their commentaries. The Inquiry of Upāli (Upāliparipṛcchā) states:

སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ང་ཡིས་བསྟན་བྱས་ཏེ། །

སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱོ་བྱས་ཀྱང་། ། གང་དག་ཤི་འཕོས་ངན་སོང་དག་འགྲོ་བའི། ། འགྲོ་བ་འདི་དག་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ། གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱིན་པའི། ། གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ། རྟོག་པའི་དབང་གིས་ངན་སོང་དེ་དག་ན། ། ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ན་མཚོན་ཆ་མེད། ། སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་། ། གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། ། འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། ། དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། ། རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བཏགས་ཏེ། ། འདུ་ཤེས་འཛིན་པས་བྱིས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ། ། འཛིན་དང་འཛིན་མེད་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་མིན། །

ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་བཞིན། །

I taught the mind's fear in hell, and
That thousands of beings are made miserable;
Yet there never existed one
Who went to the lower realms after dying.
There are no harmful
Razors, big spears, and weapons;
Through the force of conceptuality they are seen to fall upon the body in the lower realms,
But there are no weapons there.
The various things that bring joy to the mind,
Flowers in bloom, glorious mansions of gold,
These are not made this way at all;
They are posited through the force of conceptuality.
The world is imputed by the force of conceptuality;
Immature beings discriminate by holding onto identifications. [681]
There is no arising of apprehension nor lack of apprehension;
They are completely conceptual, like an illusion and a dream.95Inquiry of Upāli (Upāliparipṛcchā, H. 68, vol. 39), 243b; see also, The Cowherds, Moonshadows, 190–191.[p.72]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019.

ཞེས་ངན་སོང་དང་མཐོ་རིས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་ལ། ཡང་མདོ་ལས།

This shows that everything in the world of the lower realms and higher realms is simply a conceptual designation. Another sūtra says:

ཆོས་འདི་སྔ་ནས་བདག་མེད་སེམས་ཅན་མེད། །

དེ་དག་རབ་ཏུ་སྟོན་ཀྱང་ཟད་མི་འགྱུར། །

བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན། །

This teaching has shown before that there is no selfand no sentient being,
Yet they are not extinguished.
They are said to be imputed, mere designations96King of Meditative Stabilizations Sūtra, 231b.

ཞེས་དང་།

And,

གང་དག་ཞི་ཞིང་རབ་ཞིའི་ཆོས་སེམས་པའི། །

སེམས་པ་དེ་ཡང་ནམ་ཡང་འབྱུང་མ་ཡིན། ། སྤྲོས་ཀུན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །

དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་བསམ་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །

That which is peaceful, and the completely peaceful contemplation of phenomena,
Is contemplation that never arises.
All constructions are mental concepts;
Therefore, know this to be contemplation of phenomena.97Inquiry of Upāli, 242b.

ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་ལས།

Also, the Prajñāpāramitā states extensively:

བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་[p.59]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ། །སྒྱུ་མ་ཡང་མིང་ཙམ་སྟེ་ཡུལ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །

"Bodhisattva" is merely a name. Likewise, "transcendent perfection of wisdom" is just a name. Form, feeling, identification, formation, and consciousness are just names. Form is like an illusion. Feeling, identification, formation, and consciousness are like an illusion. Illusion, too, is just a name. It does not abide anywhere or in any place.98Similar passages are found, in various places, throughout the Perfection of Wisdom in One Hundred Thousand Stanzas (Śatasāhasrikāprajñāpāramitā).

ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་།

Reason in Sixty Verses says that the whole world is merely conceptual

imputation:

འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །

གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། ། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི། །

རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཞེས་ཅིས་མི་འཐད། །

Since the perfect Buddha taught that
The world is conditioned by ignorance,
How is it unreasonable that
This world is a conception ?99Nāgārjuna, Reason in Sixty Verses, v. 37 (Yuktiṣaṣṭikā, D. 3825), 21b.

ཅེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་ཤིང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་ཡང་།

Also, the Precious Garland states:

གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མིང་ཙམ་ཕྱིར། །

ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་མིང་ཙམ་མོ། ། འབྱུང་མེད་གཟུགས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །

དེ་ཕྱིར་མིང་ཙམ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །

The entities ofform are mere names;
Space is also merely a name.
Without elements, how couldform exist?
Therefore, even name-only does not exist.100Nāgārjuna, Precious Garland, v. 99.

ཅེས་དོན་དམ་པར་མིང་ཙམ་ཡང་མེད་པ་དང༌། ཡང་དེ་ལས།

Thus, ultimately even name-only does not exist. Also, the same text says that there is nothing at all besides what is conventionally designated by a name:[p.73]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019.

ཐ་སྙད་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །

གང་ཞིག་ཡོད་དང་མེད་གྱུར་པའི། །

འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །

Other than conventional designation,
What is this world
That really exists or does not exist?101Nāgārjuna, Precious Garland, v. 114.

གཉིས་པ་(དེ་ལས་བཟློག་ཚུལ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འཛིན་པ་བདེན་འཛིན་དུ་བསྟན་པ།)ནི།

Demonstrating the Opposite Apprehension—How Things Are Apprehended as Truly Existent 2.2.1.3.1.2.2.2

ཆོས་རྣམས་མིང་དང་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་ཚུལ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཏེ། བདེན་འཛིན་དེས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དེ་ལྟར་གྲུབ་ན། བདེན་པར་གྲུབ་པ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ཐམས་[p.60]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.ཅད་འདིར་ནི་དོན་དམ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དགག་བྱ་དེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་བདག་འཛིན་གཉིས་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་བདག་གཉིས་ཡིན་ཚུལ་རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །

To apprehend the existence of phenomena in a way that they are not merely posited by names and concepts, as explained above, is the innate apprehension of true existence. If things are established as truly existent in the way they are apprehended, they are said to truly exist, ultimately exist, correctly exist, exist in reality, intrinsically exist, objectively exist, exist on their own, and substantially exist. All these here are, without distinction, objects of negation for reason investigating the ultimate; they do not exist even conventionally. The apprehension of these objects of negation to exist with respect to persons and phenomena is the twofold apprehension of self. The objects of these two modes of apprehension is the twofold self. This will be explained extensively below.

རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་མི་དགོས་པར་བཞེད་པས། ཐལ་རང་གཉིས་ཀྱི་དགག་བྱ་ལ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐལ་རང་གཉིས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་མི་ལེན་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་དུ་བྱུང་སྟེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་དུ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་དང་ངོ་བོ་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་གང་བྱུང་ཡང་ཐ་སྙད་དུའང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་མིན་གྱི། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའམ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་དུ་གོ་དགོས་ཏེ།

Since Svātantrikas believe that to exist on its own is not necessarily to truly exist, [682] the difference between the degree of subtlety of the object of negation for Prāsaṅgikas and Svātantrikas is enormous. For this reason, as will be explained below, there are many differences between Prāsaṅgikas and Svātantrikas, such as whether or not intrinsic production and production from other are accepted. Thus, in Svātantrika texts, claims such as “not intrinsically existing” or “lacking essence” are not explained to mean not intrinsically existing and not existing on its own even conventionally. Rather, they are necessarily understood to mean ultimately lacking intrinsic nature or lacking a truly existent intrinsic nature.

ཐལ་འགྱུར་བའི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུའང་རང་བཞིན་མེད་པར་གང་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟ་བུ་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པའི་དོན་མིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའམ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ལ་དེ་སྐད་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་པའི་འཇོག་མཚམས་མི་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་མྱུ་གུ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ལྟར་འཇལ་ནུས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འཇོག་ལ། དེའང་མྱུ་གུ་བློ་དེས་ཕར་མ་བཞག་གོང་ནས་དེ་འདྲའི་བློས་འཇལ་རྒྱུའི་མྱུ་གུ་རང་ངོས་ཀྱི་སྡོད་ལུགས་ཤིག་དང་པོ་ནས་གྲུབ་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །

In the context of Prāsaṅgika, every time it is said that all phenomena lack intrinsic nature even conventionally, it is not to be understood as meaning that even conventionally there are no intrinsic natures, like heat being the intrinsic nature of fire and so on. Rather, it is stated in this way to indicate that nothing exists on its own or has an objectively existent intrinsic nature even conventionally. For this reason, these two traditions have distinct criteria for positing conventional existence. In the system of Svātantrika, a conventionally existent object, like a sprout, is understood to exist by the force of its appearance to cognition in accord with its own mode of being (rang gi sdod lugs ltar). Moreover, prior to cognition’s ascription, the cognized sprout is held to first exist with an objective mode of being (rang ngos kyi sdod lugs). Due to this essential point, the existence of intrinsically existent sprouts, etc. is asserted.[p.74]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019.

དེའི་གནད་ཀྱིས་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་[p.61]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.གྲུབ་པ་སོགས་སུ་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །ཐལ་འགྱུར་བས་མྱུ་གུ་སོགས་ཆོས་རྣམས་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་འཇོག་པའང་བློས་བཞག་ཙམ་དང་མིང་དང་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ལས་མྱུ་གུ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་གི དེ་ལས་གཞན་དུ་མྱུ་གུ་སོགས་ཐ་སྙད་གང་ལ་བཏགས་པའི་དོན་དེ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བཞེད་ལ། རང་རྒྱུད་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་གོ་མི་ཆོད་པར་བཞེད་དོ། །བློའི་དབང་གིས་བཞག་ཅེས་པའི་བློ་ལའང་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པས་ནི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་བློ་གནོད་མེད་ཁོ་ནས་འཇོག་དགོས་པར་འདོད་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་སྡོད་ལུགས་ལ་འཁྲུལ་པའི་བློས་ཀྱང་མྱུ་གུ་སོགས་འཇོག་ནུས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར།

While Prāsaṅgikas also posit things like sprouts by the force of their appearing to cognition, the conventional existence of things like sprouts is understood to be merely a nominal and conceptual designation. Apart from this, no objects designated by words like “sprout” are accepted whatsoever to exist objectively, from their own side. Merely this is not enough for Svātantrikas to account for existence. There is a big difference in the meaning of “cognition,” too, in the phrase “posited through the force of cognition”: Svātantrikas accept that conventional existence must be understood exclusively by an unimpaired cognition that is not mistaken regarding the mode of being of a thing like a sprout. Prāsaṅgikas, however, accept that the conventional existence of things like sprouts can be understood even by a cognition that is mistaken with regard to the object’s mode of being.

དེ་བཞིན་དུ་གཞལ་བྱ་མཐའ་དག་རང་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་འཇོག་དགོས་པར་བཞེད་པ་ཙམ་མཚུངས་ནའང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སོགས་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་དང་བརྡས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཙམ་སྒྲས་གང་གཅོད་ཀྱང་མི་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་གཅོད་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་མི་གཅོད་ལ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དང་མིང་གིས་བཏགས་ཙམ་དུ་འདོད་པས་དེ་འདྲའི་ཙམ་སྒྲས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་ཟད་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པའང་གཅོད་པར་བཞེད་དོ། །

Likewise, even though both traditions are similar in just accepting the necessity of positing all warranted objects by their respective sources of knowledge, there is also a great difference here. What the term “mere” is interpreted to exclude in statements in texts such as the Perfection of Wisdom Sūtras that “all phenomena are mere names and mere designations” is also different. Svātantrikas interpret “mere” to exclude phenomena’s ultimate existence, not their objective existence, whereas Prāsaṅgikas accept that all phenomena are mere names and mere designations, so the “mere” is interpreted to exclude not just true existence, but objective existence as well.

ཐལ་རང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་མི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་མཚམས་ཀྱང་མི་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་པའི་མིང་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམས་པར་མྱུ་གུ་རང་གི་ངོས་ནས་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་དང་། སྐྱེ་ཚུལ་ཅི་འདྲ་ཡིན་དཔྱོད་པ་ཙམ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་སོང་བ་[p.62]Spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me
Mi nyag kun bzang bsod nams (མི་ཉག་ཀུན་བཟང་བསོད་ནམས་). spyod 'jug shes rab le'u'i spyi don rim par phye ba zab mo rten 'byung gi de kho na nyid yang gsal sgron me [སྤྱོད་འཇུག་ཤེས་རབ་ལེའུའི་སྤྱི་དོན་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ཟབ་མོ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་གསལ་སྒྲོན་མེ།]. [Lamp that Thoroughly Illuminates the Suchness of Profound Dependent Origination: An Overview of the Divisions of the Wisdom Chapter of Entering into the Conduct [of the Bodhisattva]]. Tengyur.མིན་གྱི། དེ་ཐ་སྙད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དུ་སོང་བས་དེ་ལྟར་དཔྱོད་པས་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་ལ་དེ་ལྟར་རྙེད་པ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་དང་། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་གྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་མྱུ་གུ་རང་གི་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་ས་བོན་ལས་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་དཔྱོད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་སོང་བ་ཡིན་པས་དེ་འདྲའི་དཔྱོད་བཟོད་ཀྱི་ཆོས་མི་སྲིད་པར་བཞེད་ཅིང་།

Due to the two systems of Svātantrikas and Prāsaṅgikas identifying the object of negation differently, they also have different criteria [683] for examining reality. Svātantrikas are not satisfied with simply words and conventions that “a sprout comes from a seed.” They investigate whether or not there is the arising of a sprout from a seed objectively, and the process of arising. But this does not involve ultimate analysis; it is just conventional analysis. If anything is found by such an analysis, it is said to be a conventionally existent thing and something that is established unreflectively without analysis. Ultimate analysis is held to be an analysis of the status of the arising of a sprout from a seed not held to be posited by the force of cognition—an analysis of the production from a seed as the objective way of a sprout’s own mode of being; they accept that no phenomenon withstands this type of analysis.

ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན་དཔྱོད་ཚུལ་སྔ་མ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བཏགས་དོན་བཙལ་བར་སོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་སོང་བ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཇི་ཙམ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པར་སོང་བའམ་བཏགས་དོན་བཙལ་བར་འཇོག་པའི་མཚམས་ཐལ་རང་གཉིས་མི་འདྲ་ནའང་། གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་རང་རང་གིས་འདོད་པ་ལྟར་གྱིས་བཏགས་དོན་བཙལ་བའི་ཚེ་རྙེད་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོར་འདོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དེ། གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ཚེ་བསྙོན་མེད་དུ་ཡོད་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པའི་ཚེ་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་ཆོས་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་པར་བཞེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར།

Since it involves a search for a designated object, Prāsaṅgikas also assert the former kind of analysis to be an ultimate analysis. Thus, the line between Prāsaṅgikas and Svātantrikas is also drawn in terms of the way of understanding conventional existence to the same extent as the way of understanding ultimate analysis or a search for a designated object. Nevertheless,[p.75]The Profound Reality of Interdependence
Duckworth, Douglas S., trans. The Profound Reality of Interdependence: An Overview of the Wisdom Chapter of the Way of the Bodhisattva. By Künzang Sönam. New York: Oxford University Press, 2019. in both systems there is no difference in reason’s subtle object of negation being accepted as that which is found when a designated object is sought out according to their own respective assertions. This is because phenomena undeniably exist when they are not analyzed in both systems, and it is similarly accepted that when examined with ultimate analysis, a phenomenon withstanding this analysis is impossible, like a rabbit horn.

Mipam Gyatso (1846 - 1912)

The Wisdom Chapter - The Ketaka Jewel (citation)Fletcher, Wulstan, and Helena Blankleder (Padmakara Translation Group), trans. The Wisdom Chapter: Jamgön Mipham's Commentary on the Ninth Chapter of "The Way of the Bodhisattva." Boulder, CO: Shambhala Publications, 2017. Bilingual Edition

source

translation

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

Verse 9.139 · Verse tm

If there is no object for analysis,

There can be no grasping of its nonexistence. And so deceptive objects of whatever kind

Will also have a nonexistence equally deceptive.[p.181]The Wisdom Chapter
Fletcher, Wulstan, and Helena Blankleder (Padmakara Translation Group), trans. The Wisdom Chapter: Jamgön Mipham's Commentary on the Ninth Chapter of "The Way of the Bodhisattva." Boulder, CO: Shambhala Publications, 2017.

འདིར་བདག་ཅག་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་དོན་སྟོང་ཉིད་ཅེས་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ཅིག་ལ་གྲུབ་མཐའ་འཆའ་བ་ནི་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། བརྟག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བུམ་སོགས་ལྟ་བུ་དེ་ལ་མ་རེག་པའམ་མ་བརྟེན་པར་ནི་བུམ་མེད་ལྟ་བུ། དངོས་པོ་དེ་ཡི་དངོས་མེད་ཡན་གར་དུ་ནམ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་བུམ་མེད་དང་བུམ་པའི་སྟོང་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གྲངས་པའམ་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་དེའང་གཞན་དངོས་པོ་དེ་བཀག་པའམ་བསལ་བའི་ཆ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་རྫུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དངོས་མེད་ཀྱང་གསལ་བར་དེ་ངེས་པར་རྫུན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །

The answer is that the Madhyamikas have not, in fact, elaborated any system of tenets based on the true existence of a specifically locatable object called “emptiness,” regarded as something established by valid cognition. The reason for this is that, without referring to, or basing oneself on, a pot or some other actual object capable of being examined, it is not possible to conceive, in isolation, of a “nonthing” or a “nonexistent thing,” a “nonpot” or a “nonexistent pot.” For this reason, the empty pot, in the sense of the nonexistent pot, is a figurative, or lesser form of, emptiness. It is the aspect of the clearing away or eliminating what is “other,” the existent thing.114The contrast between “things” (dngos po) and “nonthings” (dngos med) is familiar from the classification of phenomena in the (Sautrāntika) system of Dignāga and Dharmakīrti, where it refers to the distinction between concrete, extramental, functioning, specifically characterized (rang mtshan) things, which are the objects of perception, and the mental aspects, universals, and generally characterized (spyi mtshan) entities, which are the object of conception. In this Madhyamaka context, however, the contrast between dngos po and dngos med refers to the distinction between “things that exist” and “things that do not exist”—the existent pot as contrasted with the “nonexistent pot.” Without going into the (considerable) philosophical complexities implied by such expressions, the point here is that, in the bid to understand and establish emptiness, we might use reasoning to prove that a concrete object, such as a pot, has no true existence. We thus arrive at the idea of the nonexistent pot, as compared with the existent pot that we had previously experienced. To prove that a phenomenon is not truly existent in the way that it appears is a major step toward understanding its emptiness, which, for that reason, is referred to as an “approximate or lesser form of emptiness.” This, however, is not the Prāsaṅgika view, which is a refutation of all four ontological extremes. The true status of phenomena is beyond conceptual and verbal expression. Phenomena are empty of existence, but also of nonexistence, and of both, and of neither. Therefore, the Madhyamikas say that because things are deceptive or unreal in themselves, their nonexistence is also clearly and certainly unreal as well.115Since the referent (the existing phenomenon) is unreal, that which is based on it (the nonexistent phenomenon) is also unreal.

འོ་ན་དངོས་པོ་ཀུན་མེད་ཅེས་བསྒོམས་པས་ཅི་བྱ་སྟེ། དངོས་ཡོད་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་རྫུན་པར་མགོ་[p.119]Spyod 'jug sher 'grel ke ta ka (Si khron mi rigs dpe skrun khang 1993)
Mi pham rgya mtsho. Spyod 'jug sher 'grel ke ta ka. Chengdu: Si khron mi rigs dpe skrun khang, 1993. མཉམ་ཞིང་གཉིས་ཀ་ཡང་དག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་དངོས་ཞེན་གྱིས་སྲིད་པར་འཆིང་བར་བྱེད་པ་དེའི་གཉེན་པོར་དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་གོམས་པ་ཙམ་སྟེ། དངོས་དངོས་མེད་གཉིས་ཆར་རྫུན་པ་དེས་ན་

Well then, one might ask, what is the point of meditating, telling oneself that phenomena do not exist, given that both their existence and their nonexistence are equally false and unreal? The Madhyamikas reply that it is our clinging to the inherent existence of phenomena, a habit acquired from time without beginning, that, for the moment, binds us in samsara. The antidote to this is quite simply to acquire the habit of considering that phenomena are without intrinsic being. However, both their existence and their nonexistence are equally unreal.

Kunzang Palden (1862 - 1943)

The Nectar of Manjushri's Speech (citation)Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2007. Bilingual Edition

source

translation

བརྟགས་པའི་དངོས་ལ་མ་རེག་པར། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་འཛིན་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །

དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །

Verse 9.139 · Verse tm

འདིར་བདག་ཅག་གིས་ཚད་མས་གྲུབ་དོན་སྟོང་ཉིད་ཅེས་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་བདེན་གྲུབ་ཅིག་ལ་གྲུབ་མཐའ་འཆའ་བ་ནི་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། བརྟག་པའི་སྟེ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བུམ་སོགས་ལྟ་བུ་དེ་ལ་མ་རེག་པའམ་མ་བརྟེན་པར་ནི་བུམ་མེད་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དེ་ཡི་དངོས་མེད་ཡན་གར་དུ་ནམ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིར་བུམ་མེད་དང་བུམ་པའི་སྟོང་པ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གྲངས་པའམ་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་པ་དེའང་གཞན་དངོས་པོ་དེ་བཀག་པའམ་བསལ་བའི་ཆ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་རྫུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་དངོས་མེད་ཀྱང་གསལ་བར་དེ་ངེས་པར་རྫུན་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །

If there is no object for analysis,

There can be no grasping of its nonexistence. And so deceptive objects of whatever kind

Will also have a nonexistence equally deceptive.

The answer is that Madhyamikas have not, in fact, elaborated any system of tenets based on the true existence of a specifically locatable[p.379]The Nectar of Manjushri's Speech
Blankleder, Helena, and Wulstan Fletcher (Padmakara Translation Group), trans. The Nectar of Manjushri's Speech: A Detailed Commentary on Shantideva's Way of the Bodhisattva. By Kunzang Pelden. Boston: Shambhala Publications, 2010. object called “emptiness,” regarded as something established by valid cognition. The reason is that, without referring to or basing oneself on a pot or some other actual thing, it is never possible to conceive of a “nonpot” or “nonexistent pot,” [a nonthing or nonexistent thing,] as if this were a separate entity. For this reason, the emptiness of the pot, in the sense of the nonexistent pot, is a lesser, approximate form of emptiness. For it is just the clearing away or refutation of its existence aspect.227The pairing “thing-nonthing” (dngos po-dngos med) is familiar from the classification of phenomena in the Sautrantika system of Dignaga and Dharmakirti. Here it refers to the distinction between concrete, extramental, functioning things (dngos po), which are the objects of perception, and general ideas, mental aspects, and so on (dngos med), which are the objects of conception. In the Madhyamaka context, however, the contrast between thing and nonthing refers to the difference between “things that are existent” and “things that are nonexistent”—the existent pot (bum pa) and the nonexistent pot (bum med). Without going into the (considerable) philosophical complexities implied by such expressions, the point being made here is that, in the bid to understand and establish emptiness, we might use reasoning to prove that a concrete object, such as a pot, has no true existence. We thus arrive at the idea of the nonexistent pot as compared with the existent pot that we had previously thought of. To prove that a phenomenon is not truly existent in the way that it appears is a major step toward understanding its emptiness (for that reason it is referred to as an “approximate or lesser emptiness”). This, however, is not the Madhyamaka view, which is a refutation of all four ontological extremes. The true status of phenomena is beyond conceptual and verbal expression. Phenomena are empty not only of existence, but also of nonexistence and of both and of neither. Therefore the Madhyamikas say that because things are deceptive or unreal in themselves, their nonexistence is also clearly and certainly unreal also.228Since the referent (the existent phenomenon) is unreal, that which is based on it (the nonexistent phenomenon) is also unreal.

[edit]