Property:SanskritSource

From Bodhicitta

This is a property of type Text.

Showing 20 pages using this property.
0
<p>मच्चित्तावस्थिता एव घ्नन्ति मामेव सुस्थिताः। तत्राप्यहं न कुप्यामि धिगस्थानसहिष्णुताम्॥</p>  +
<p>सर्वे देवा मनुष्याश्च यदि स्युर्मम शत्रवः। तेऽपि नावीचिकं वह्निं समुदानयितुं क्षमाः॥</p>  +
<p>मेरोरपि यदासङ्गान्न भस्माप्युपलभ्यते। क्षणात् क्षिपन्ति मां तत्र बलिनः क्लेशशत्रवः॥</p>  +
<p>न हि सर्वान्यशत्रूणां दीर्घमायुरपीदृशम्। अनाद्यन्तं महादीर्घं यन्मम क्लेशवैरिणाम्॥</p>  +
<p>सर्वे हिताय कल्पन्ते आनुकूल्येन सेविताः। सेव्यमानास्त्वमी क्लेशाः सुतरां दुःखकारकाः॥</p>  +
<p>इति संततदीर्घवैरिषु व्यसनौघप्रसवैकहेतुषु। हृदये निवसत्सु निर्भयं मम संसाररतिः कथं भवेत्॥</p>  +
<p>भवचारकपालका इमे नरकादिष्वपि वध्यघातकाः। मतिवेश्मनि लोभपञ्जरे यदि तिष्ठन्ति कुतः सुखं मम॥</p>  +
<p>तस्मान्न तावदहमत्र धुरं क्षिपामि यावन्न शत्रव इमे निहताः समक्षम्। स्वल्पेऽपि तावदपकारिणि बद्धरोषा मानोन्नतास्तमनिहत्य न यान्ति निद्राम्॥</p>  +
<p>प्रकृतिमरणदुःखितान्धकारान्। रणशिरसि प्रसभं निहन्तुमुग्राः। अगणितशरशक्तिघातदुःखा न विमुखतामुपयान्त्यसाधयित्वा॥</p>  +
<p>गन्तुकामस्य गन्तुश्च यथा भेदः प्रतीयते। तथा भेदोऽनयोर्ज्ञेयो याथासंख्येन पण्डितैः॥</p>  +
<p>किमुत सततसर्वदुःखहेतून् प्रकृतिरिपूनुपहन्तुमुद्यतस्य। भवति मम विषाददैन्यमद्य व्यसनशतैरपि केन हेतुना वै॥</p>  +
<p>अकारणेनैव रिपुक्षतानि गात्रेष्वलंकारवदुद्वहन्ति। महार्थसिद्ध्यै तु समुद्यतस्य दुःखानि कस्मान्मम बाधकानि॥</p>  +
<p>स्वजीविकामात्रनिबद्धचित्ताः कैवर्तचण्डालकृषीवलाद्याः। शीतातपादिव्यसनं सहन्ते जगद्धितार्थं न कथं सहेऽहम्॥</p>  +
<p>दशदिग्व्योमपर्यन्तजगत्क्लेशविमोक्षणे। प्रतिज्ञाय मदात्मापि न क्लेशेभ्यो विमोचितः॥</p>  +
<p>आत्मप्रमाणमज्ञात्वा ब्रुवन्नुन्मत्तकस्तदा। अनिवर्ती भविष्यामि तस्मात्क्लेशवधे सदा॥</p>  +
<p>अत्र ग्रही भविष्यामि बद्धवैरश्च विग्रही। अन्यत्र तद्विधात्क्लेशात् क्लेशघातानुबन्धिनः॥</p>  +
<p>गलन्त्वन्त्राणि मे कामं शिरः पततु नाम मे। न त्वेवावनतिं यामि सर्वथा क्लेशवैरिणाम्॥</p>  +
<p>निर्वासितस्यापि तु नाम शत्रोर्देशान्तरे स्थानपरिग्रहः स्यात्। यतः पुनः संभृतशक्तिरेति न क्लेशशत्रोर्गतिरीदृशी तु॥</p>  +
<p>क्वासौ यायान्मन्मनःस्थो निरस्तः स्थित्वा यस्मिन् मद्वधार्थं यतेत। नोद्योगो मे केवलं मन्दबुद्धेः क्लेशाः प्रज्ञादृष्टिसाध्या वराकाः॥</p>  +
<p>न क्लेशा विषयेषु नेन्द्रियगणे नाप्यन्तराले स्थिता नातोऽन्यत्र कुह स्थिताः पुनरमी मथ्नन्ति कृत्स्नं जगत्। मायैवेयमतो विमुञ्च हृदयं त्रासं भजस्वोद्यमं प्रज्ञार्थं किमकाण्ड एव नरकेष्वात्मानमाबाधसे॥</p>  +