No edit summary |
m (Jeremi moved page Texts/Bodhicittavivaraṇanāma/Full text to Texts/RKTST 664/Full text over redirect) |
||
| (3 intermediate revisions by 3 users not shown) | |||
| Line 25: | Line 25: | ||
དངོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ཕྱིར། །}} | དངོས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སྐད་ཅིག་ཕྱིར། །}} | ||
{{TibP|གང་ཕྱིར་མི་རྟག་དངོས་པོ་ལ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བཀག་པ་མེད། །བདག་སོགས་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་འཛིན་བློ་ཡིས་འཇོམས་པར་འགྱུར། | {{TibP|གང་ཕྱིར་མི་རྟག་དངོས་པོ་ལ། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་བཀག་པ་མེད། །བདག་སོགས་བྲལ་བའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །གཟུང་འཛིན་བློ་ཡིས་འཇོམས་པར་འགྱུར། །ཕན་པར་བཞེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་{{TibPageNum|35-39a}}ཤེས་དང་། །འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་ལྔ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གསུངས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་གིས་རྟག་ཏུ་ཡང་། །གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྡོས་འདྲར་སྣང་། །}} | ||
{{TibSabche|ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ཤིང་། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་ལ། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །}} | {{TibSabche|ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་འདྲ། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་དང་མཚུངས་ཤིང་། །འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་ལ། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །}} | ||
Latest revision as of 13:37, 13 February 2026
The Bodhicittavivaraṇa (Tib. བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ།, Eng. Commentary on the Awakening Mind) is a foundational Mahāyāna text comprising 112 verses, originally composed in Sanskrit, preceded by a prose introduction, traditionally attributed to the second-century master Nāgārjuna. This work serves as both a comprehensive Madhyamaka analysis and a practical guide for cultivating bodhicitta in its two dimensions: conventional bodhicitta as the compassionate aspiration for all beings' enlightenment, and ultimate bodhicitta as the direct realization of emptiness (śūnyatā). The text grounds ethical aspiration in ontological analysis, demonstrating how understanding the empty nature of phenomena naturally generates universal compassion, while also refuting competing philosophical positions including Vijñānavāda idealism, the tīrthika conception of self, and the śrāvaka understanding of the skandhas. Although scholarly questions persist regarding its authorship—particularly given the text’s apparent tantric elements, critique of Vijñānavāda, and absence of citation by Nāgārjuna’s principal commentators Buddhapālita, Candrakīrti, and Bhāvaviveka—the Bodhicittavivaraṇa has exerted profound influence across Indian and Tibetan Buddhist traditions. Its remarkable interpretive flexibility has allowed it to serve as a scriptural foundation for diverse philosophical schools and contemplative practices, from strict Prāsaṅgika philosophy to mahāmudrā and mind training (lojong), making it an essential text for both monastic and lay bodhisattvas throughout the history of Mahāyāna Buddhism.
| Citation | Nāgārjuna (slob dpon bdag nyid chen po 'phags pa klu sgrub). bodhicittavivaraṇanāma [बोधिचित्तविवरणनाम]. byang chub sems kyi 'grel pa zhes bya ba [བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ།]. [A Commentary on Bodhicitta (84000)]. Tengyur, RKTST 664 http://www.rkts.org/cat.php?id=664&typ=2. |
|---|---|
| Author | Nāgārjuna |
